Een steekje los, waar Soof weer losgaat op borduren
Borduren (meer specifiek kruissteek) doe ik af en toe met vlagen, vooral in najaar en winter. Sinds ik verhuisd ben in 2018 heb ik het echter niet meer gedaan. Nu is deze hobby weer terug.
Borduren is een van de weinige handwerken die ik onder de knie heb en regelmatig doe. Breien en haken zou ik nog graag willen leren, maar dat gaat geen regelmatig ding worden weet ik al. Ik zou een deken maken of sjaal, en that’s it. Geen kleding of zo. Maar met kruissteek zijn er allemaal leuke en ook schattige patronen. En dat brengt de dopamine wel aan de gang!
Mijn moeder borduurde ook veel. Door tennisarm heeft ze zo’n 20 jaar niet kunnen haken en breien (de laatste 15 jaar van haar leven kon ze het weer wel), en borduren vulde dat gat wel op vanaf 2000. Dankzij de buurvrouw ontdekten we toen het borduurmerk Lanarte. En in die tijd hadden die geweldige patronen die haast schilderijen leken wanneer afgerond. Dus we doken samen dat rabbithole in.
In die periode was HetNet (van KPN) nog actief met hun Clubs.nl (soort voorloper van Facebook groepen). In een borduurclub werden patronen uitgewisseld en leerden we zo van het bestaan van software als PC Stitch en Patternmaker for Windows. Uitprinten en naaien maar!
Terug in borduren
In april ben ik terug in het borduren gedoken. Hoe dat komt? Op mijn werk zijn er een paar creatieve dames die graag handwerk doen, en we hadden het over haken en breien. Creatief bezig zijn en mijn hoofd stil krijgen is wel wat mijn aanspreekt. Na een zielige poging met haken dacht ik weer aan borduren en ging ik patronen zoeken op Etsy.
Met nieuwe patronen op de harde schijf van mijn computer dook ik de doos in met borduurspullen van mij ma. Zij had bijna iedere kleur van DMC en er was nog Aida en linnen borduurstof, dus ik kon meteen gaan beginnen. Toch?
Nou, nee.
Mijn moeder was een roker en alles had een hele sterke rookgeur. Hierdoor moest ik de beslissing nemen om het weg te doen, en dat was best kut. Voel me er nog wel wat schuldig over. Het betekende ook dat ik opnieuw moest beginnen met garen en stof. Dat was ergens ook wel leuk en nu heb ik dus Aida stof en garen weer, netjes georganiseerd in nieuwe doos waar ook schaartjes, naalden, naaldmagneten en de bordurenringen in zijn opgeborgen. Alles bij elkaar en zo voor het grijpen.
Momenteel ben ik bezig met twee schattige boekenwurmpjes, naast elkaar zittend op een stapel boeken. Met hun bril zien ze er schattig en nerdy uit.
Niks veranderd en ook wel: wat ik geleerd heb
Sinds 2018 is er niks veranderd aan borduren en ook weer veel!
- Het Franse DMC is nog steeds marktleider op het gebied van garen.
- De software PC Stitch bestaat nog steeds
- Het merk Venus dat als alternatief voor DMC garen werd opgezet (gebruikt dezelfde kleuren en nummering) bestaat nog steeds.
Wat er veranderd is
- er was het merk Anchor, dat garen en borduurpakketten verkocht. Dat merk is echter een paar jaar geleden overgenomen door DMC.
- er zijn kanalen op YouTube. #FlossTube is een ding! Ik vind Caterpillar Cross Stitch (hartjes en liefde voor Ford) en Atom Heart Cross Stitch erg tof om te kijken.
- naaldmagneten bestonden niet toen ma en ik in het rabbithole zaten. Die worden tegenwoordig als onmisbaar gezien.
- speciaalzaken in de winkelstraat zijn er niet veel meer. In Baarle hadden (en hebben!) we nog steeds Luckman. En ik verwachtte nu in Antwerpen ook wel eentje te vinden. Ik bedoel, als Baarle er al eentje heeft, dan heeft een grote stad het zeker toch? Nou, dat valt vies tegen als je niet breit of haakt. Voor borduren ben je aangewezen op de Pipoos en Veritas. Voor stof, garen en naalden kun je slagen daar, maar voor andere zaken ben je aangewezen op online shoppen. Voor een grote stad had ik toch anders verwacht, eerlijk gezegd. Of er moeten verborgen pareltjes zijn waarvan ik nog niet weet.
- Madeira is een nieuw alternatief merk borduurgaren voor DMC.
- het DMC kleurenstelsel en nummering wordt ook gebruikt voor diamond painting. Fabrikanten bekend voor borduurpakketten brengen ook diamond painting pakketten uit.
- apps, baby! Nu met tablets en smartphones zijn er diverse apps, van inventaris bijhouden tot patronen openen (en bijhouden wat je al gedaan hebt van dat patroon). Patternkeeper (enkel Android) en Markup R-XP (Android en iOS) zijn de bekendsten.
- software is ook gegroeid, Naast PC Stitch is er nu WinStitch en diens broer/zusje MacStitch en nog een hoop anderen. Zie deze mooie lijst van Lord Libidan.
- borduurringen? Velen zweren bij de Qsnap. En het is waar: de spanning op de stof wordt beter vastgehouden en je hoeft nooit opnieuw je stof strak te trekken.
Wat ik heb geleerd
- AI is een grote bezorgdheid in de community. Er zijn shops op Etsy met echt zelfontworpen patronen. Maar er zijn ook shops die patronen maken met AI en vaak kom je er pas achter als je het hebt gekocht (resultaat is niet zoals de productfoto, veel kleuren die je moet gebruiken, kleuren waar je maar 1 of 2 steken mee maakt, etc.). Mainely XStitch heeft tips hoe je dergelijke shops herkent en welke specifieke winkels je moet vermijden (er is een lijst!).
- op patronen gebruikte ik altijd potlood om in te kleuren wat ik gedaan had. Maar highlighter is beter.
- ik was alleen bekend met kruissteek en stiksteek. Nu zijn er ook french knots en fractional stitches. Oh help. Sowieso zijn er termen en technieken waar ik nu voor het eerst van hoor.
Afsluiting
Er is 1 ding wat ik terug zou willen draaien: toen ik dus overnieuw moest beginnen met garen april, zag ik bij Pipoos een doos van hun eigen merk (Panduro) met 250 kleuren. Voor 40 euro was dit een no-brainer (DMC could never) en ik zag al wel dat ze de DMC-kleuren gebruikten. Dat bleek thuis ook wel te kloppen, maar kleurafwijkingen met DMC waren wel heel erg groot. Deze garen kan ik niet mixen met DMC, dus maar patronen zoeken waarbij ik deze collectie kan gebruiken. Deze doos had ik beter dus niet gekocht.
Verder hou ik in Notion bij welke nummer garens ik heb en welke nummers ik nodig heb voor welk patroon. Ik gebruik hiervoor het Notion template van FrizzieLizzieStitches. Op de telefoon heb ik Needleintory geinstalleerd. Misschien dat ik digitale patronen niet meer uit print, maar open op mijn iPad en daar in aan geef telkens welke steken ik heb gedaan.
Het is fijn om weer te borduren, en zo mijn hoofd stil te krijgen. Kleine projecten doen (niet groter dan 25cm) vind ik het leukste, dat schiet goed op namelijk. En snel resultaat zien is fijn voor mijn brein. Mijn boekenwurmen zijn bijna af en ik ga daarna beginnen met een rode kat met zonnebril (zo cool!) en een grappige kogelvis. Tot steeks!
