Zoals in de vorige blogpost te lezen is, ben ik weer terug aan het borduren sinds april. Ik was al bekend met borduren, maar terug in deze rabbithole duiken heeft me veel geleerd!

Digitale patronen zijn geweldig

Digitale patronen zijn geweldig, je kan ze printen of gebruiken in Patternkeeper (enkel Android) en Markup R-XP (Android en iOS) en daar aangeven welke steken je hebt gedaan. Het patroon moet daar wel geschikt voor zijn overigens, maar een shop geeft dat vaak wel aan. Werken met een app heb ik nog niet geprobeerd, ga ik wel doen.

Vermijd "pattern mills"

AI is een grote bezorgdheid in de community. Er zijn shops op Etsy met echt zelfontworpen patronen. Maar er zijn ook shops die patronen maken met AI en vaak kom je er pas achter als je het hebt gekocht (resultaat is niet zoals de productfoto, veel kleuren die je moet gebruiken, kleuren waar je maar 1 of 2 steken mee maakt, etc.). Mainely XStitch heeft tips hoe je dergelijke shops herkent en welke specifieke winkels je moet vermijden (er is een lijst!).

Over het algemeen kun je een shop die honderden patronen te koop heeft, veel bundels heeft en altijd een sale lijkt te hebben, als een “pattern mill” beschouwen.

Maak en gebruik een inventaris

Bijhouden welke kleuren je hebt en welke kleuren je nodig gaat hebben is slim! Zo kun je voorbereid je aankopen doen. Ik gebruik hiervoor het Notion template van FrizzieLizzieStitches. Ik hou daarin bij welke nummers van garen ik al heb, en ik maak een overzicht van mijn patronen. Hierdoor kan ik bij elke kleur aangeven in welk patroon het gebruikt wordt. Als ik weet welk patroon als volgend project ga maken, weet ik zo welke kleuren ik nodig heb. Ideaal!

Koop de DMC stalenkaart

Let op: DMC heeft een kleurenkaart en stalenkaart. Bij de stalenkaart wordt er echt garen gebruikt bij de kleur. En die stalenkaart maakt het zoveel makkelijker! Zeker als je garen gedoneerd krijgt van mensen en je niet weet welk nummer het is. Hiermee kun je dat soort garen toch sorteren. Je gaat er blij mee zijn, geloof me.

Vergeet borduurringen, koop een Qsnap

Borduurringen zijn handig. Maar minder leuk is dat van tijd tot tijd je de stof opnieuw goed moet leggen en de ring moet aanspannen. Zie hier de Qsnap! In een video op het kanaal van Atom Heart Cross Stitch kwam het voorbij en het werd de hemel ingeprezen. Want het houdt de stof beter vast en daardoor ook de spanning. En eerlijk: het is waar! Ik kocht de kleinste maat op Hobbydoityourself.nl en het is een verademing. Het is heel simpel: het is een vierkant of rechthoek die je in elkaar klikt. Aan alle zijkanten is er een klem. Je haalt de klemmen eraf, legt je stof op het frame en zet het met de klemmen vast. Ik ben fan!

Investeer in de stickers (of wikkelkaarten) van Pip&Chip

Ik kocht plastic wikkelkaarten om mijn garen op te zetten en ik kocht de nummerstickers van DMC. Dat laatste was een grote fout. Die stickers blijven niet plakken. En dat was een veelgehoorde klacht in de borduurwereld. En zo maakte ik kennis met Pip&Chip. En zat ik te kwijlen bij hun genummerde wikkelkaarten (verkrijgbaar in doorzichtig en in wit plastic). Maar een grote investering voor de volledige set, en daarnaast: ik had al wikkelkaarten. Gelukkig hebben ze ook stickers! Deze zijn groter en leesbaarder dan die van DMC en plakken veel, veel beter. En doordat elk nummer ook de kleur heeft van dat nummer is het een vrolijke regenboog in de doos. Grote aanrader. Als je nog geen wikkelkaarten hebt, of nog kartonnen gebruikt: ga voor hun wikkelkaarten.

Ze hebben ook handige inzetstukken voor de Alex-ladekasten van IKEA en andere handige producten. Neem zeker een kijkje! En misschien had ik geluk, maar ik hoefde geen douanekosten en btw te betalen bij aankoop via Etsy.

Gebruik geen potlood, maar highlighter

Dit is er misschien eentje die anderen al wisten, maar waar ik nu pas achter kom: gebruik geen potlood. Dat deed ik tot nu toe altijd, tot ik dus recent niet meer goed het symbool kon zien van het vakje dat ik had ingekleurd. Dus vanaf toen maar overgeschakeld naar een highlighter.

Afsluiting

Hopelijk zijn deze tips behulpzaam voor jou als borduurliefhebber! Heb jij tips waarvan ik absoluut moet weten? Stuur me zeker een mailtje, dan werk ik deze lijst bij.

Borduren is een van de weinige handwerken die ik onder de knie heb en regelmatig doe. Breien en haken zou ik nog graag willen leren, maar dat gaat geen regelmatig ding worden weet ik al. Ik zou een deken maken of sjaal, en that’s it. Geen kleding of zo. Maar met kruissteek zijn er allemaal leuke en ook schattige patronen. En dat brengt de dopamine wel aan de gang!

Mijn moeder borduurde ook veel. Door tennisarm heeft ze zo’n 20 jaar niet kunnen haken en breien (de laatste 15 jaar van haar leven kon ze het weer wel), en borduren vulde dat gat wel op vanaf 2000. Dankzij de buurvrouw ontdekten we toen het borduurmerk Lanarte. En in die tijd hadden die geweldige patronen die haast schilderijen leken wanneer afgerond. Dus we doken samen dat rabbithole in.

In die periode was HetNet (van KPN) nog actief met hun Clubs.nl (soort voorloper van Facebook groepen). In een borduurclub werden patronen uitgewisseld en leerden we zo van het bestaan van software als PC Stitch en Patternmaker for Windows. Uitprinten en naaien maar!

Terug in borduren

In april ben ik terug in het borduren gedoken. Hoe dat komt? Op mijn werk zijn er een paar creatieve dames die graag handwerk doen, en we hadden het over haken en breien. Creatief bezig zijn en mijn hoofd stil krijgen is wel wat mijn aanspreekt. Na een zielige poging met haken dacht ik weer aan borduren en ging ik patronen zoeken op Etsy.

Met nieuwe patronen op de harde schijf van mijn computer dook ik de doos in met borduurspullen van mij ma. Zij had bijna iedere kleur van DMC en er was nog Aida en linnen borduurstof, dus ik kon meteen gaan beginnen. Toch?

Nou, nee.

Mijn moeder was een roker en alles had een hele sterke rookgeur. Hierdoor moest ik de beslissing nemen om het weg te doen, en dat was best kut. Voel me er nog wel wat schuldig over. Het betekende ook dat ik opnieuw moest beginnen met garen en stof. Dat was ergens ook wel leuk en nu heb ik dus Aida stof en garen weer, netjes georganiseerd in nieuwe doos waar ook schaartjes, naalden, naaldmagneten en de bordurenringen in zijn opgeborgen. Alles bij elkaar en zo voor het grijpen.

Momenteel ben ik bezig met twee schattige boekenwurmpjes, naast elkaar zittend op een stapel boeken. Met hun bril zien ze er schattig en nerdy uit.

Niks veranderd en ook wel: wat ik geleerd heb

Sinds 2018 is er niks veranderd aan borduren en ook weer veel!

• Het Franse DMC is nog steeds marktleider op het gebied van garen.
• De software PC Stitch bestaat nog steeds
• Het merk Venus dat als alternatief voor DMC garen werd opgezet (gebruikt dezelfde kleuren en nummering) bestaat nog steeds.

Wat er veranderd is

• er was het merk Anchor, dat garen en borduurpakketten verkocht. Dat merk is echter een paar jaar geleden overgenomen door DMC.
• er zijn kanalen op YouTube. #FlossTube is een ding! Ik vind Caterpillar Cross Stitch (hartjes en liefde voor Ford) en Atom Heart Cross Stitch erg tof om te kijken.
• naaldmagneten bestonden niet toen ma en ik in het rabbithole zaten. Die worden tegenwoordig als onmisbaar gezien.
• speciaalzaken in de winkelstraat zijn er niet veel meer. In Baarle hadden (en hebben!) we nog steeds Luckman. En ik verwachtte nu in Antwerpen ook wel eentje te vinden. Ik bedoel, als Baarle er al eentje heeft, dan heeft een grote stad het zeker toch? Nou, dat valt vies tegen als je niet breit of haakt. Voor borduren ben je aangewezen op de Pipoos en Veritas. Voor stof, garen en naalden kun je slagen daar, maar voor andere zaken ben je aangewezen op online shoppen. Voor een grote stad had ik toch anders verwacht, eerlijk gezegd. Of er moeten verborgen pareltjes zijn waarvan ik nog niet weet.
• Madeira is een nieuw alternatief merk borduurgaren voor DMC.
• het DMC kleurenstelsel en nummering wordt ook gebruikt voor diamond painting. Fabrikanten bekend voor borduurpakketten brengen ook diamond painting pakketten uit.
• apps, baby! Nu met tablets en smartphones zijn er diverse apps, van inventaris bijhouden tot patronen openen (en bijhouden wat je al gedaan hebt van dat patroon). Patternkeeper (enkel Android) en Markup R-XP (Android en iOS) zijn de bekendsten.
• software is ook gegroeid, Naast PC Stitch is er nu WinStitch en diens broer/zusje MacStitch en nog een hoop anderen. Zie deze mooie lijst van Lord Libidan.
• borduurringen? Velen zweren bij de Qsnap. En het is waar: de spanning op de stof wordt beter vastgehouden en je hoeft nooit opnieuw je stof strak te trekken.

Wat ik heb geleerd

• AI is een grote bezorgdheid in de community. Er zijn shops op Etsy met echt zelfontworpen patronen. Maar er zijn ook shops die patronen maken met AI en vaak kom je er pas achter als je het hebt gekocht (resultaat is niet zoals de productfoto, veel kleuren die je moet gebruiken, kleuren waar je maar 1 of 2 steken mee maakt, etc.). Mainely XStitch heeft tips hoe je dergelijke shops herkent en welke specifieke winkels je moet vermijden (er is een lijst!).
• op patronen gebruikte ik altijd potlood om in te kleuren wat ik gedaan had. Maar highlighter is beter.
• ik was alleen bekend met kruissteek en stiksteek. Nu zijn er ook french knots en fractional stitches. Oh help. Sowieso zijn er termen en technieken waar ik nu voor het eerst van hoor.

Afsluiting

Er is 1 ding wat ik terug zou willen draaien: toen ik dus overnieuw moest beginnen met garen april, zag ik bij Pipoos een doos van hun eigen merk (Panduro) met 250 kleuren. Voor 40 euro was dit een no-brainer (DMC could never) en ik zag al wel dat ze de DMC-kleuren gebruikten. Dat bleek thuis ook wel te kloppen, maar kleurafwijkingen met DMC waren wel heel erg groot. Deze garen kan ik niet mixen met DMC, dus maar patronen zoeken waarbij ik deze collectie kan gebruiken. Deze doos had ik beter dus niet gekocht.

Verder hou ik in Notion bij welke nummer garens ik heb en welke nummers ik nodig heb voor welk patroon. Ik gebruik hiervoor het Notion template van FrizzieLizzieStitches. Op de telefoon heb ik Needleintory geinstalleerd. Misschien dat ik digitale patronen niet meer uit print, maar open op mijn iPad en daar in aan geef telkens welke steken ik heb gedaan.

Het is fijn om weer te borduren, en zo mijn hoofd stil te krijgen. Kleine projecten doen (niet groter dan 25cm) vind ik het leukste, dat schiet goed op namelijk. En snel resultaat zien is fijn voor mijn brein. Mijn boekenwurmen zijn bijna af en ik ga daarna beginnen met een rode kat met zonnebril (zo cool!) en een grappige kogelvis. Tot steeks!

Al een paar keer was het mij aangeraden: “Ga nou selfhosten, Soof”. En eerlijk: ik vond dat altijd een eng idee. Wat als er iets breekt? Wat als rotzakken weten door te dringen tot mijn netwerk? Maar ik besloot nu de sprong te wagen.

Het doel

Het doel van de selfhosting had betrekking op de volgende zaken:

• mijn gedigitaliseerde CD’s
• mijn kleine collectie luisterboeken
• mijn documenten
• wachtwoorden

Ja, mijn data stond bij een gehuurde Nextcloud bij Hetzner. Ja, ik had best veel controle daarover. Maar het is wel een abonnement en je maakt jezelf wel afhankelijk van een derde partij. En als Hetzner de broncode niet meer kan vinden, ben je de pineut (dit is een inside joke).

De hardware

Als je het besluit hebt genomen om te gaan selfhosten, en je weet ook wat je gaat selfhosten, dan is de volgende vraag: hoe gaan we dat doen?

Je hebt natuurlijk iets van een server nodig. Voor laagdrempelige instap werd mij de Zimaboard aangeraden, een klein, handzaam ding maar met genoeg power om basiszaken te kunnen hosten. Qua opzet en gebruiksgemak kun je het vergelijken met de NAS-servers van Synology.

Het begin

De Zima werd besteld en ik werd uit de brand geholpen met 2 harde schijven. Echter is alles ingepakt gebleven voor een paar maanden tot eind 2024. Toen werd de eerste stap gezet: de Zima installeren en zorgen dat ik alvast naar mijn eigen muziekcollectie kon luisteren. Dit ging soepel, na enig gevecht leveren met het formateren/herkennen van de harde schijf. Ik was blij dat er hulp aanwezig was, want alleen was ik daar niet uitgekomen. Het formateren naar een bestandssysteem dat de Zima accepteerde was namelijk bewerkelijk, als je niet werkt met nieuwe schijven of schijven die het al hebben.

De nerds onder jullie lezers zullen nu iets hebben van: “ehm, Soof. Je sprak over schijf. Enkelvoud. Zeg alsjeblieft niet dat je zonder RAID ging terwijl je 2 schijven had?”

Nou, ehm…

Soof gaat meteen Yolo

Ik werd ook wel meteen geforceerd om gevaarlijk te gaan doen. Zimaboard komt standaard met CasaOS als besturingssysteem. Maar dat ondersteund geen RAID-configuratie. Op de achtergrond was de fabrikant al bezig met de ontwikkeling van ZimaOS, die dat wel ging ondersteunen. Het was op dat moment nog in beta, dus nog niet klaar voor gebruik.

Mijn setup was dus eigenlijk van tijdelijke aard, en meer “vertrouwd raken met”. Je leeft maar een keer!

Volle kracht vooruit!

In het voorjaar van 2025 kwam ZimaOS uit beta. Er werd een kabeltje besteld en een rek voor de harde schijven. Nu kon het serieuze werk gaan beginnen en de volgende stappen gezet worden.

Allereerst betekende dit een ander modem. Degene van mijn provider bood te weinig opties en flexibiliteit. Dit betekende de aanschaf en het instellen van een nieuw modem. Ook hierbij was ik blij dat ik hulp had, want door de uitgebreide opties zag ik eerlijk gezegd het bos niet meer. Maar internet werkte snel weer. En we hadden extra’s:

• een WiFi-gastennetwerk
• segmentatie door VLAN’s

Een obstakel was echter digitale televisie. Ik zit bij Scarlet, wat een dochterbedrijf is van Proximus. Een specifieke gids voor het instellen van TV op een eigen modem werkte echter niet (we hebben zelfs nog een Franstalige gids gevolgd). Dat was wel een tegenvaller (nog steeds wel een beetje).

Nu is dit niet bijzonder, dat het niet lukt. Momenteel is het zoals bingo: werkt het? Hoera! Lukt het niet, dikke pech gehad. En laten we eerlijk zijn: Scarlet is het budgetmerk van Proximus. Grote kans dat er daarom ergens toch restricties of beperkingen zijn waardoor het technisch (nog) niet lukt om het voor elkaar te krijgen (maar als het iemand wel is gelukt, drop even een mailtje).

Maar na geaccepteerd te hebben dat TV er niet inzat, werd er gefocussed op:

• AudioBookShelf, voor mijn luisterboeken
• Nextcloud, voor mijn data
• AdGuard, om trackers en advertenties te blokkeren
• Vaultwarden, voor mijn wachtwoorden
• instellen van automatische backups naar een online locatie. Die ook nog eens versleuteld is.

Sinds augustus draait deze setup, en ik ben er heel blij mee!

Wat ik geleerd heb en conclusie

Gedurende het proces heb ik een aantal dingen geleerd: domeinnamen aanmaken, zodat je een certificaat er aan kan koppelen en een forward kan instellen naar de applicatie. De voorbereiding en instellen ging vaak boven mijn hoofd, maar de huidige situatie kan ik prima handelen. Ik heb zelfs al een paar een keer een probleem zelf gefixed! Dat geeft zeker vertrouwen naar 2026 en verder toe. Wat er verder op de planning staat? Veranderen van mediaserver, en de lokroep van Home Assistant wordt steeds aantrekkelijker…

Selfhosten is absoluut het beste wat je kan doen voor jouw data. Helemaal als je technisch onderlegd bent. Maar ook als je deels technisch onderlegd bent zoals ik. Is het dan een schande om een Nextcloud te huren bij Hetzner? Absoluut niet, en als dat het enige wat binnen je mogelijkheden ligt is dat absoluut niet erg. Het is al veel beter dan een Google Drive, iCloud of Onedrive te gebruiken!

Een heel fijn en Big Tech-vrij 2026 allemaal!

Joplin kan gedownload worden van https://joplinapp.org/. Sinds een tijdje bieden ze ook een cloud aan, waarin je notities worden opgeslagen en gesynchroniseerd. Maar je kunt prima je notities selfhosten! In de instellingen van Joplin kun je instellen om je eigen Nextcloud-instantie te gebruiken voor opslag en synchronisatie, of Dropbox/Google Cloud/Onedrive. Wil je een eigen Joplin-server draaien, dan kan dat ook. Platformen als CasaOS, Synology hebben die in hun app store staan.

Functionaliteit

Wat kun je met Joplin? Wel, de volgende zaken:

• notities aanmaken en bewerken
• taken aanmaken en bewerken
• notitieboeken aanmaken en bewerken
• labels aanmaken en bewerken
• je notities exporteren
• importeren vanuit een .enex bestand van Evernote of een export van Microsoft OneNote.
• notities toevoegen met de webclipper

Notitieboeken kun je nesten, net zoals in Evernote. Maar labels kun je nog niet nesten. Je kan encryptie inschakelen voor je notities.

Je notities zijn eigenlijk Markdown-bestanden. De editor in Joplin ondersteunt dan ook Markdown-syntax. Het fijne aan de editor is dat je kunt schakelen hoe je deze wil weergeven:

• enkel de editor
• de editor met een preview hoe de notitie eruit ziet
• de preview.

Je kunt kiezen uit twee editors: eentje met basisfuncties voor opmaak, en een Rich Text Editor. Die laatste kent beperkingen, dus het is goed om je in te lezen en daar bewust van te zijn. Persoonlijk heb ik voldoende aan de basis editor, en heb ik de Rich Text niet nodig momenteel.

De webclipper

De webclipper van Evernote vond ik ongeëvenaard, maar die van Joplin is ook erg goed en ik mis die van Evernote helemaal niet meer. Joplin moet wel steeds openstaan, anders werkt de webclipper niet. Dat was wel even wennen in het begin.

Structuur van mijn notitieboeken

Toen ik overschakelde naar Joplin heb ik een tijd de structuur aangehouden die ik in Evernote had. Er is wel een schoonmaak gebeurd, en wat verschoven sindsdien. Maar sinds 2023/2024 gebruik ik de PARA-methode uit Tiago Forte’s Second Brain. De huidige notitieboeken zijn:

• een inbox. Ik vind het principe vanuit Getting Things Done heel handig om een standaard bak te hebben voor notities die ik clip van websites e.d. Van daaruit kan ik verder sorteren en de inbox leegmaken.
• een Projecten-notitieboek. Deze bevat een sub-notitieboek over mijn voormalige website All Things Royal. Deze mag eigenlijk wel verhuizen naar “Archief”, bedenk ik me nu. Want het is geen actief project meer.
• een Area’s-notitieboek. Deze bevat zaken die momenteel een focus voor mij zijn, om te leren en te groeien. Hier is een sub-notitieboek “Productiviteit” te vinden.
• een Referentiemateriaal-notitieboek. Deze bevat de meeste sub-notitieboeken. Ik heb er voor elke interesse en hobby wel eentje.
• een Archief-notitieboek. Deze bevat zaken die niet nodig zijn op het moment, maar voor nieuwe projecten handig kunnen zijn.

Dit werkt prima voor mij. En dankzij de zoekfunctie en labels kan ik altijd wel terugvinden wat ik zoek en nodig heb. Duik zeker in de PARA-methode voor je eigen notities, ik kan dat van harte aanbevelen!

Conclusie

Ik ben fan geworden van Joplin, al was het echt wel even wennen in het begin en vergeleek ik het teveel met Evernote. Maar hoe langer en hoe vaker ik het gebruikte, hoe fijner ik het vond. En in controle zijn van mijn eigen data is altijd fijn!

Heb jij Joplin al geprobeerd? Wat vond je ervan? Laat het me weten!

In 2016 herontdekte ik de vulpen, bijna 10 jaar geleden alweer! Het begon met dat ik met het overschakelen naar een Nederlandse basisschool moest gaan schrijven met een vulpen, de Lamy ABC. Ik vond het maar een lelijk ding, en ook de kleur van de blauwzwarte inkt vond ik niet geweldig. Maar als kind doe je wat je opgedragen wordt. Uiteindelijk werd het gauw terug een balpen. Tijdens de middelbare school niet met een vulpen geschreven, maar ik ontdekte toen wel mijn voorliefde voor mooie pennen, leuke kleurtjes etc. etc. Ieder schooljaar nieuwe mappen, schriften en pennen kopen was voor mij geen straf.

Hoewel ik op school niet meer met een vulpen schreef, deed ik dat af en toe wel in mijn dagboek. Pa had als relatiegeschenk een keer twee pennensets gekregen en bij beide zat een vulpen. Ze werden niet gebruikt, dus gebruikte ik ze af en toe. Maar het gebruik bleef nogal sluimerend: een paar keer per jaar in mijn dagboek, niet meer dan dat.

In 2016 herontdekte ik de vulpen weer en ging er regelmatiger mee schrijven. Dit kwam ook omdat ik dankzij YouTube en Twitter het notitieboek-merk Moleskine ontdekte en ik fancy wilde gaan. Echter kwam ik er nogal snel achter dat het papier niet geweldig is, niet eens voor balpennen. In 2017 ontdekte ik het forum Fountain Pen Network, de fountainpens subreddit en de blog en video's van Stephen Brown (een Nederlander!). Zo werd ik langzaam de hobby ingetrokken, tot het echt een interesse en hobby werd in 2018.

Ik begon in 2017 maar vooral in 2018 nieuwe vulpennen te kopen, ook omdat een van de twee vulpennen die ik had kapot ging. Losdraaien om een nieuw inktpatroon erin te doen ging niet meer. Door de kennis die ik had opgedaan wist ik dat de Lamy Safari en de Pilot Metropolitan goede beginnerspennen ware, en die leken me een goed startpunt. Ik herinner ook goed dat ik geen flesjes inkt wilde, maar het bij patronen wilde houden. Oh, sweet summer child...

Al snel was ik toe aan betere en andere vulpennen: zo kwam de Lamy 2000 in huis en stapte ik over naar flesjes inkt. Dit was in 2019. Ook haalde ik de Lamy Studio in huis, de Visconti Mirage en een Pilot Vanishing Point.

Sinds 2022 heb ik enkele TWSBI Eco's in huis gehaald en nog ander moois. Ook heb ik enkele pennen verkocht en inkten weggegeven. Dat jaar werd ik ook lid van de Netherlands Pen Club op Discord, ging ik voor de eerste keer naar de Dutch Pen Show en had ik mijn eerste Pelikan Hub.

De mogelijkheid hebben om andere enthousiastelingen te ontmoeten en te spreken is heel leuk, maar ook leerzaam. Want we proberen dan elkaars pennen en inkten uit, en zo leer je echt wel wat je niet fijn vindt of juist wel. Zo vindt ik de vulpennen van Sailor heel mooi met hun pastelkleuren, maar het potloodachtige gevoel bij het schrijven is niets voor mij. Mijn portomonnee is dus heel dankbaar voor dit soort dingen. Niet altijd, want ik heb daardoor ook een Pelikan, Platinum 3776 en een Esterbrook Estie door gekocht. Woeps. En heb ik de inkten van Jacques Herbin ontdekt. Dubbel woeps.

Mijn collectie

Op dit moment heb ik de volgende pennen:

Gekocht tussen 2017 en 2022

• Lamy Safari, (petrol, medium penpunt. Ik heb een zwarte die in de verkoop is)
• 2 Pilot Metropolitans, (medium penpunt, maar schrijft meer als een fijn)
• Lamy Studio (terracotta, medium penpunt. Ik heb een blauwe en zwarte die in de verkoop zijn)
• Lamy 2000 (makrolon, medium penpunt)
• Lamy Scala (dark violet, medium penpunt)
• 2 Lamy Vista’s (brede penpunt)
• Pilot Vanishing Point (blue carbonesque, medium penpunt dat meer een fijn is)
• Conklin Duragraph (Red Nights, medium penpunt. Mogelijk in de verkoop)
• Cross Baily (rood, medium penpunt)
• Waterman Allure (pastelgeel, medium penpunt)
• Waterman Expert (rose gold, medium penpunt)
• een onbekende bruin gemarmerde vulpen die ik overnam van een clublid
• Platinum Procyon (wit, medium pentpunt)
• Kaweco Sport Platinum Jubilee (fijne penpunt)
• Visconti Mirage (medium penpunt, maar schrijft als een fijn)

Gekocht tussen 2022 en 2025

• TWSBI 580 Black rose gold (fijne penpunt)
• TWBSI Eco’s, een clear (medium), Pastel pink (extra fijn), Pastel blue (medium), Jade (medium), white rose gold (medium), black rose gold (medium), Lilac (fijn), heat (medium), Cafe Bronze (medium)
• Pelikan M205 Amethyst (medium penpunt, overgenomen van een clublid)
• Visconti Homo Sapiens Bronze Age (medium penpunt, maar schrijft best breed)
• Leonardo Momento Zero Prugna (medium penpunt)
• Kaweco Sport Apricot (cadeautje bij workshop op Dutch Penshow 2024, medium)
• Wingsung (extra fijne penpunt, gaat mogelijk in de verkoop)
• Een paar goedkope Jinhao’s, de Mont Blanc imitatie, 3 Sailor-geinspireerden (gaan in de verkoop) en een rood-zwarte.

Gekocht in 2025

• Leonardo Momento Zero Grande Nana Rossa Galactica (elastic fijn, overgenomen van clublid)
• Kaigalu 361 (medium nib, maar schrijft als een breed. Overgenomen van clublid)
• Platinum 3776 (blauw, brede penpunt, overgenomen van een clublid)
• Kaweco Sport Honey (medium)
• Esterbrook Estie (TheCoffeeMonsterzCo, medium penpunt. Wordt eind juni geleverd)

Mijn favorieten

Mijn absolute favorieten zijn de Italiaanse pennen (de Visconti's en Leonardo Momento Zero Prugna), de Pilot Vanishing Point, de Waterman Allure en er zijn een paar TWSBI's die heerlijk schrijven. Ik vermoed dat de Platinum 3776 en de Esterbrook Estie ook bij de favorieten gaan komen. Maar alle pennen die ik heb schrijven erg fijn. Maar ik merk dat mijn handschrift het beste naar voren komt met een fijnere medium, wat de Pilots die ik heb dus hebben en mijn Visconti Mirage.

Ik merk dat ik te fijne penpunten niet fijn vind. Hierdoor staat onder andere de Wingsung wel op de lijst van pennen die ik wil verkopen. Maar ik wil die nog eens proberen met een minder droge inkt. Al denk ik dat het ervoor zorgen dat een dopje aan de achterkant van de pen niet losgedraaid wordt als je de pen wil vullen, te irritant blijft voor mij. In dat opzicht zijn de TWSBI Eco's veel beter. En de Wingsung scheelt niet zoveel in prijs van de Eco, en is enkel te krijgen op Aliexpress.

Te brede penpunten vind ik ook niet mooi, mijn handschrift wordt er niet echt mooi van. Maar met een drogere inkt of een bezoekje aan een nibmeister om er een medium van te maken lost dit probleem op. Maar voorlopig is het bij mijn Visconti Homo Sapiens en de Platinum 3776 niet storend dat ze breed zijn.

Een van de bekendere boeken uit de Middeleeuwen is de Goddelijke Komedie van Dante Alighieri. Hierin volgen we Dante op zijn reis door het hiernamaals, waar hij de hel (inferno), de Louteringsberg (purgatorio) en vervolgens de hemel (paradisio) doorloopt. Het is een verhaal van ontmoetingen, reflectie, boetedoening en verantwoording nemen.

Het deel over de hel, inferno, is het bekendst vanwege de 9 cirkels die Dante beschrijft:

1. Limbo - hier bevinden zich degenen die niet gedoopt zijn
2. Lust - hier bevinden zich degenen die zich hebben vergrepen aan een van de zonden, Lust
3. Gulzigheid - hier bevinden zich degenen die zich hebben vergrepen aan de zonde van gulzigheid
4. Hebberigheid - hier bevinden zich degenen die zich hebben vergrepen aan de zonde van hebberigheid
5. Wraak - hier bevinden degenen die volledig bezeten zijn door wraak
6. Ketterij - hier bevinden zich degenen die zich schuldig hebben gemaakt aan ketterij
7. Geweld - hier bevinden zich degenen die zich schuldig hebben gemaakt aan geweld: tegen buren, zichzelf, God, de kunsten en natuur
8. Fraude
9. Verraad. Hier bevindt zich Satan

De gekozen editie

Ik heb gekozen voor 2 edities: De volledige Goddelijke Komedie in Nederlands en het deel “Inferno” in het Engels (hallo Penguin Classics!). Het klinkt gek, maar er is wel een reden voor. De Engelse versie houdt zich aan de originele verzen en rijmstructuur, de Italiaanse originele tekst staat op de linkerpagina, de Engelse vertaling op de rechterpagina. Handig als je een probeert een beetje Italiaans te leren.

De verzen en rijmstructuur is niet echt heel lekker lees in mijn opinie, het brengt me niet in een fijne modus om te lezen. De Nederlandse vertaling is daarvoor beter. De vertaler heeft de keuze gemaakt om het iets meer verhalend te brengen, wat de leesbaarheid ten goede komt. Dat je dan het hele boek hebt meteen, is ook mooi meegenomen!

Wat vind ik er tot nu van?

De Nederlandse vertaling leest redelijk lekker weg. Dat ligt aan de keuze om het meer verhalend te brengen, maar naar mijn mening heeft de vertaler ook geprobeerd het niet te ouderwets laten klinken. Erg fijn!

Ik probeer het boek niet te snel te lezen, ik wil het ook graag meenemen in het najaar naar Florence! Dante komt daar vandaan en het lijkt me een ervaring om het boek te lezen, zittend op een terras op zijn geboortegrond. Een soort eerbetoon ook.

Mijn "Leesproject" staat grotendeels los van de boekclub: als een van de boeken op mijn lijst wordt gekozen om gezamenlijk te lezen, is dat leuk! Maar Soofs ronde door de wereldliteratuur is voornamelijk voor mezelf. Plezier in het lezen tijdens dit project staat voorop, maar het gaat ook om groei en mezelf ontwikkelen in het omgaan met het verhaal: mezelf meer verdiepen. Het leren herkennen van stijlen, symboliek en dat met een enigszins kritische blik.

Nu ik een lijst heb gemaakt van boeken die ik wil lezen, kan ik me beter richten op dat doel en gerichter die lijst afwerken. De vorige keer dat ik het probeerde had ik wel een lijst, maar die zat voornamelijk in mijn hoofd. En dan is opgeven (sorry, Wuthering Heights) of negeren (sorry, Dostejesvki) erg makkelijk.

De regels

Er moeten natuurlijk ook wel enkele regels zijn

• ik hou een voortgang bij in een notitieboek
• een boek opgeven mag niet (help...)

De lijst

Te herlezen

• Pride & Prejudice door Jane Austen
• Wuthering Heights door Emily Brontë (telt het als herlezen als je opgegeven hebt na 5 pagina's?)
• Dracula door Bram Stoker
• De Wereld van Sophie door Jostein Gaarder
• De Club Dumas door Arturo Pérez-Reverte

Nieuw te lezen

Oudheid

• De Ilias door Homerus
• De Odyssee door Homerus

Middeleeuwen en renaissance

• The Canterbury Tales door Geoffrey Chaucer
• Don Quichot door Miguel De Cervantes
• De goddelijke komedie door Dante
• Decamerone door Giovanni Boccacio

Ik wil ook iets van Shakespeare lezen. Dat zal Hamlet, Macbeth of The Tempest worden (kiezen is moeilijk).

Nieuwe tijd

Dit gaat een mix zijn tussen klassiekers en meer hedendaagse, moderne literatuur.

• Drie Musketiers door Alexandre Dumas
• De Graaf van Montechriste door Alexandre Dumas
• Klokkenluider van de Notre-Dame door Victor Hugo
• Les Miserables door Victor Hugo
• The Phantom of the Opera door Gaston Leroux
• Madame Bovary door Gustave Flaubert
• Reis om de wereld in 80 dagen door Jules Verne
• Frankenstein door Mary Shelley
• The Haunting of Hill House door Shirley Jackson
• De gebroeders Karamazov door Fjodor Dostojevski
• Misdaad en straf door Fjodor Dostojevski
• Anna Karenina door Leo Tolstoj
• Oorlog en Vrede door Leo Tolstoj
• Dagboek van een krankzinnige door Leo Tolstoj
• Sense and sensibility door Jane Austen
• Jane Eyre door Charlotte Brontë
• Tenant of Wildfell Hall door Anne Brontë
• Lady Susan door Jane Austen
• The Picture of Dorian Grey door Oscar Wilde
• The Pt and the Pendulum door Edgar Allen Poe
• De Kleine Prins door Antoine de Saint-Expury
• Jungle Book door Rudyard Kipling
• The Great Gatsby door F. Scott Fitzgerald
• Brideshead Revisited door Evelyn Waugh
• Ulysses door James Joyce
• Extremely Loud and Incredibly Close door Jonathan Safran Foer
• Everything is illuminated door Jonathan Safran Foer
• Lord of the Flies door William Goulding
• De ontdekking van de hemel door Harry Mulisch
• De onafscheidelijken door Simone de Beauvoir
• De muur door Jean-Paul Sartre
• The Word for World is Forest door Ursula Le Guin
• Ik haal je op, neem je mee door Niccolò Ammaniti
• Anna door Niccolò Ammaniti
• Het intieme leven door Niccolò Ammaniti
• De kat die een bibliotheek ging redden door Sosuke Nastukawa
• Norwegian Wood door Harumi Murakami
• De kat die bleef door Hiro Arikawa
• De Geheugenpolitie door Yoko Ogawa
• De Alchemist door Paulo Coelho
• De naam van de roos door Umberto Eco
• Easy reading door Cristina Morales
• The Handmaids tale door Margaret Atwood
• Wolf Hall door Hilary Mantel
• To Kill a Mockingbid door Harper Lee
• The Secret History door Donna Tartt
• Like Water for Chocolate door Laura Esquivel

Non-fictie

• Overpeinzingen door Marcus Aurelius
• De vorst door Niccolo Machiavelli
• On violence door Hannah Arendt
• A streetcat named Bob door James Bowen
• How to read literature like a professor door Thomas C. Foster

Sinds 1997/1998 surf ik rond op het internet en sinds 1999 ben ik aanwezig met een persoonlijke site. Ooit ook een website over cocker spaniëls gehad, de schrijfster Virginia Andrews en tot vorig jaar eentje over koningshuizen. Maar zo was het internet vroeger: informatie delen over je hobby's en interesses. Over elk onderwerp kon je wel een website vinden. Tof hoor. En met elkaar “praten” via bulletin boards of mailing-lists. En websites ontdekken via webrings. Oh boy, de nostalgie. En hoezo is hedendaagse social media "sociaal"? Toen hadden we community's, en die waren echt sociaal!

Het oude web was simpel

Maar ik dwaal af. Wat ik zeggen wil, je wist waar je vroeger iemand kon vinden: op zijn persoonlijke website. Truus deelde daar haar naaipatronen, Henk zijn kennis en advies op het gebied van programmeren. Alles overzichtelijk op één plek.

Maar die dagen zijn voorbij.

Henk zou nu wellicht nog wel een website hebben (in de vorm van een blog), maar zijn code delen op github, zijn adviezen delen via Medium en met anderen praten in Slack. Met wat geluk heeft hij ook een Twitter-account. Punt is: alles staat op verschillende plaatsen, diverse zaken moet je volgen/in de gaten houden. Laat staan weten waar je iets interessants van vorige week nu ook alweer kan terugvinden. Ergo: informatie-overload en moeheid/burn-out bij de bezoeker.

De versplintering van informatie is voor bezoekers en vindbaarheid van informatie slecht nieuws. Maar ook voor webmasters. Vroeger was je eigen website namelijk de manier om jezelf te presenteren als een betrouwbare bron, als expert.

E-commerce en social media walsten het oude web plat

Maar dat wordt steeds moeilijker. De opkomst en succes van e-commerce, gecombineerd met dat van social media, heeft geleid dat de focus in mijn opinie werd verlegd. Het hebben van publiek werd steeds belangrijker. In plaats van dat inzichten of nieuws op de website worden gedeeld, verdwijnt steeds meer inhoud in nieuwsbrieven (die niet worden gearchiveerd, dus je kan achteraf niks meer terug vinden) of betaalde vorm. Wat ook gebeurd: de provider van een gekozen platform veranderd ineens zaken en het is niet eens een keuze van de content creator (zoals dat tegenwoordig heet). En dat brengt me bij het volgende punt: enshittificatie.

Enshittificatie is het web om zeep aan het brengen

Enshittificatie, of platformverval, is een term bedacht door de Canadees-Britse journalist en schrijver Cory Doctorow. Met de term geeft hij een naam aan het proces dat online producten en services in kwaliteit achteruit gaan. In het begin worden klanten binnengehaald met aanbod van hoge kwaliteit. Maar na een bepaalde periode wordt dat aanbod van mindere kwaliteit, om zakelijke klanten beter te kunnen bedienen. Uiteindelijk wordt ook de kwaliteit voor zakelijke klanten minder, om zo hogere winsten te kunnen krijgen voor aandeelhouders.

Zo is Google Zoeken een mooi voorbeeld. De kwaliteit van zoekresultaten is een heel stuk minder dan 10 jaar geleden. De ads en gesponsorde zoekresultaten zijn steeds belangrijker geworden en Google richt zich ook op het zoveel mogelijk verzamelen van informatie over jou, om te verkopen aan adverteerders. Als je meer wilt weten: het artikel The man who killed Google Search door Edward Zitron brengt interessante achtergrondinfo.

Make the web personal again!

Graag zou ik terug willen gaan naar die dagen van het simpele, overzichtelijke internet. Hoe kunnen we dat bewerkstelligen? Door informatie niet te verspreiden over verschillende platformen te verspreiden, maar op je eigen platform. Met het kiezen voor open source alternatieven of zaken zoals video's of nieuwsbrieven zelf te hosten en te beheren raak je deze bedrijven waar het pijn doet. Want geld spreekt. Make the web personal again!

AL een paar keer heb ik klassiekers uit de literatuur gelezen: Jane Austen, Agatha Christie,...De ene keer ging het succesvoller dan de andere keer (Pride and Prejudice was leuk, Wuthering Heights was niet om door te komen. Om over de Russen nog maar te zwijgen). Maar in 2020 maakte ik voor het eerst kennis met hele speciale uitgaven van literatuur door de Britse uitgever Penguin.

2020. Het is lockdown-tijd, maar op een magisch moment brengt het universum twee interesses samen: koningshuizen en lezen. De Windsors proberen het moraal van de Britse bevolking hoog te houden en publiceren foto's van William en Kate al bellend of video-bellend met mensen in verzorgingstehuizen, ziekenhuizen en hun contacten bij de goede doelen die ze ondersteunen. Een van de foto's ging viraal, namelijk die waar haar bureau op te zien is. Want er staat een rij boeken op, en het is altijd leuk en interessant om op die manier meer van iemand te weten te komen.

Fans weten binnen 5 minuten het merk van Kate's kleding, schoenen en accessoires te vinden, dus het verbaast ook niemand dat al heel snel duidelijk is dat dit boeken van Penguin zijn, meer specifiek de Penguin Classics Clothbound serie: klassiekers uit de wereldliteratuur uitgegeven in kleurrijke, geïllustreerde covers van stof. Jazeker, stof!

De covers worden ontworpen door designer Coralie Bickford-Smith, sinds 2002. En het idee van de speciale covers was als reactie bedoeld op de opkomst van het e-book: wat betekende dit voor papieren boeken? En uitgeven an sich. Maar al snel werden de designs populair, en dat betekende een boost voor de klassiekers! Penguin heeft trouwens een leuk interview met Coralie over haar werk.

En van 2020 maken we even een sprong naar nu, 2025. Ik richt een boekenclub op, en als eerste boek wordt "Of Men and Mice" van John Steinbeck gekozen. Wanneer we onze meeting hebben, heeft een van de deelnemers een uitgave uit deze reeks. Het wordt door ons boekennerds herkend als "de Penguin", en er zijn waarderende Oh's en Ah's. En in mijn brein vormt zich een idee.

Een week later heb ik kalligrafie-cursus in Brussel en duik ik met een vriendin de stad in. Uiteraard wordt er een boekhandel bezocht, en ik snuffel rond bij de Engelstalige boeken. Al snel ontdek ik een hele display met deze Penguin-boeken. Ik besluit ervoor te gaan en mijn eerste Penguin wordt Arthur Conan-Doyle's Sherlock Holmes.

Sindsdien is de collectie wat uitgebreid:

• Frankenstein, door Mary Shelley
• The Phantom of the Opera, door Gaston Leroux
• The Haunting of Hill House, door Shirley Jackson
• Alice's adventures in Wonderland and Through the Looking Glass, door Lewis Caroll
• Around the world in 80 days, door Jules Verne

Ruimte is niet eindig, dus veel groter zal de collectie niet worden. Maar, om met Marie Kondo te spreken: It sparks joy!

Wat ook leuk is: de meeste boeken bevatten een introductie, vaak wordt het verhaal in context geplaatst, en worden enkele kritische noten niet geschuwd. Ook te vinden in de meesten: een chronologie van het leven van de auteur, suggesties voor verdere verdieping en eindnoten. Of dit materiaal deze edities geschikt maakt binnen een studie Literatuur, kan ik niet beoordelen. Maar het geeft wel iets in handen om meer met het verhaal te kunnen doen.

Noot: de boeken op Kate's bureau? Dit zijn ze:

1. A Christmas Carol door Charles Dickens
2. The Sonnets and a Lover's Complaint door William Shakespeare
3. Sense and Sensibility door Jane Austen
4. Northanger Abbey door Jane Austen
5. Mansfield Park door Jane Austen
6. Tess of the D'Ubervilles door Thomas Hardy
7. Middlemarch door George Elliot
8. The Picture of Dorian Grey door Oscar Wilde
9. The Hound of the Baskervilles door Arthur Conan Doyle
10. Wuthering Heights door Emily Bronté
11. The Odyssey door Homer
12. Bleak House door Charles Dickens

Noot 2: bewijs nodig hoe sterk het Kate-effect is? Na publicatie van de foto verschenen al snel de volgende artikelen:

• A peek inside Duchess Kate's home office - Kate's Closet
• Where to Buy Every Gorgeous Clothbound Book on Kate’s Desk - Royal Caffeine
• 9 Classic Novels The Duchess Of Cambridge Keeps On Her Desk - British Vogue
• Read Like a Princess: What’s On Catherine, Princess of Wales’s Bookshelf? - Great British Book Club

Laten we eerst even gaan naar mijn kindertijd. De eerste herinneringen die ik heb was een cassettebandje met allerlei kinderliedjes, en eentje met Sinterklaas-liedjes. Oh en een cassettebandje van de Fabeltjeskrant! En daarnaast luistersprookjes van Lekturama, maar goed dat is geen muziek, haha!

Blijkbaar ben ik daarna wat "opgevoed", want de volgende herinneringen die ik heb is de LP van Kinderen voor Kinderen 10. Ik heb nogal wat meegezongen met "Kip, patat en appelmoes", "Ouders te koop", "Bang voor de bal" en "Stuntelkampioen".

Maar het is ook al tijd voor volwassener werk. 1989/1990 is namelijk het doorbraakjaar van Clouseau. En ja, Koen Wauters was mijn eerste celebrity crush. De single "Domino" werd veel gedraaid en de radio mocht harder bij "Daar gaat ze". Het is ook het tijdperk van de Playbackshow (Kennen we het nog? "Met zijn allen!") en de Soundmixshow (zie Belgische intro), in Nederland met Henny Huisman, in België met Bart Kaëll)! Vreemd om veel later te beseffen dat vele zangers daar hun carrière hebben gestart, zoals Marco Borsato, Gerard Joling en Edsilia Rombley. De Belgische zender VTM heeft daarnaast ook een grote hit met het programma "10 om te zien!". Daar maak ik kennis met nummers die nog steeds erg favoriet zijn: "Song of Ocarina" en Matthias Reim met "Verdammt Ich Lieb Dich".

Als 6 of 7-jarige maak ik ook kennis met de film Dirty Dancing. "I've had the time of my life" is nog steeds mijn lievelingsnummer. Nobody puts Baby in a corner. Hoewel geen musical, is het een film waar muziek heel belangrijk is. En legt het onbewust de voedingsbodem voor musicals en zelf willen performen.

En dankzij de radio maak ik kennis met meer toppers: “Take on me” van A-Ha, “You” van Ten Sharp, de hits van Right Said Fred (Don’t talk, just kiss, baby), “Would I lie to you” van Charles en Eddie, “Don’t let the sun go down on me” van George Michael en Elton John.. Enfin, ik kan nog wel even doorgaan. Door mijn ouders krijg ik ook de ‘60’s en ‘70’s mee: Beatles, Rolling Stones, The Eagles, Fleetwood Mac.</p>

In mijn tienerjaren krijg ik weinig nieuwe favorieten, uitgezonderd Celine Dion met haar album "Falling into you". In Belgie wordt "Con te partiro" van Andrea Bocelli een grote hit, nadat het nummer op de begrafenis van Julie en Melissa - slachtoffers van Dutroux - gebruikt wordt. Het album "Bocelli" wordt de eerste CD die ik van mijn eigen geld koop. Ik blijf verder in de jaren '80 en vroege jaren '90 hangen, met o.a. Roxette. Ik word - uiteraard - een fan van de Spice Girls en luister met een vriendin naar Aqua en Laura Pausini.
Ik word ook verliefd op het fenomeen musical, dankzij een amateurversie van "The Wiz"" in Baarle. En ik wist: dit wil ik ook! In de laatste jaren van de Soundmixshow in Nederland is er ene Bart die Ian Gillan imiteert en Gethsemane uit "Jesus Christ Superstar" zingt. Ik ben gevloerd door hoe goed het is. En het is nog steeds mijn favoriete musicalnummer. Als je me wil laten huilen: draai dit nummer.

In de periode tussen mijn 20 en 30 begint het al wat meer te kriebelen om zelf te performen, een spontane aanmelding voor een musicalcursus in Breda laat me meteen kennis maken met het fenomeen auditie doen. Ik word niet toegelaten omdat er aan mijn zang gewerkt moet worden, maar ze moedigen me wel aan iets met musical te doen omdat ze zeker talent zien. Hierdoor besluit ik zanglessen te gaan nemen. Eerst in Breda, later in Baarle. Bij auditie voor een musical in Baarle krijg ik al wel een rol in een musical, maar nog geen zangrol. Ik vind het enorm leuk, maar merk ook dat meer 2 dagen hetzelfde trucje doen lastiger is dan ik dacht. Toch doe ik auditie voor een nieuwe musical, maar door zenuwen verknal ik deze. Lekker meebrullen met Musicals in Concert dan maar!

Na mijn 30ste breid ik uit qua genres: ik ontdek metal, EDM, trance,... En met zanglessen ben ik mijn eigen stijl en stem aan het zoeken. Ik volg inmiddels zanglessen in mijn nieuwe woonplaats Antwerpen. De complete vocal techniek doet wonderen om goed te leren zingen en meer durven te proberen met mijn stem. Vooralsnog blijkt dat het repertoire van Vaya Con Dios me het beste ligt, al kan mijn stem "Rumours has it" van Adele aan, "Don't stop believing" van Journey en kan ik best aardig Sandra Kim die Sia covert op mijn beurt weer coveren.

Recent heb ik de muziek van Taylor Swift ontdekt, en die zit ook in mijn bereik. Sinds 2022 staan de lessen echter even noodgedwongen op pauze, maar ik hoop de zanglessen in de nabije toekomst toch weer op te kunnen pakken.

Ik had het eerder al even over emotie en geraakt worden door een nummer. De laatste 15 jaar is geraakt worden door muziek, performance of de techniek van een zanger heel belangrijk voor me. "Chevaliers de Sang Real" van de soundtrack van de Da Vinci Code heeft dat bijvoorbeeld. Maar ook "Somewhere" van Within Temptation met Anneke Van Giersbergen, "Shallow" van Lady Gaga en Bradley Cooper, "This is me" uit de Greatest Showman. Goeie perfomances uit de Masked Singer, talentenjachten of het Eurovisie Songfestival (ja, daar zijn heus goeie nummers en artiesten af en toe) kunnen me zeker enthousiast maken. Zo is er Barbara Pravi met Voila (sorry, Emma Kok. Ik blijf heel vaak bij het origineel). Een goed concert kan het bij mij ook laten kriebelen.

De droom van een musicalrol is er nog steeds wel, maar eerlijk: zelf een coverbandje beginnen en hier en daar voor de leuk gaan zingen? Ja, heel graag. En ik wil heel graag dat dat gaat gebeuren in de komende 10 jaar (I'm never giving it up) ! Ik merk echt dat ik er iets mee moet gaan doen. Maar eerst in januari naar een concert van Clouseau, terug waar het ontdekken van muziek voor mij als kind begon.