Usability/accessibility en inclusiviteit: een persoonlijk pleidooi

De meeste Trouwe Lezers weten al wel dat ik al een hele tijd gepassioneerd ben over usability and accessibility van websites. Oftewel in gewoon Nederlands: gebruiksvriendelijkheid en toegankelijkheid van websites. Maar hoe komt het eigenlijk dat het me zo aanspreekt? Waarom voel ik me zo betrokken bij die twee thema’s?

Sinds 1999 rommel ik graag aan met HTML en CSS. Mijn vader en ik leerden het eigenlijk samen. En best snel las ik en hoorde ik al over enkele zaken die je beter niet kon doen: slecht contrast. Snel flikkerende beelden. Kleine letterypes. Sommige zaken vond ik nogal ver gaan in mijn puberale naïviteit, maar de kiem was gelegd: probeer geen mensen buiten te sluiten van je website.

En dat vond ik – nog steeds trouwens – een hele mooie boodschap. Want mensen uitsluiten, niet waardig of als gelijken behandelen strijkt tegen mijn haren in. Zeker omdat ik zelf een one of the misfits was. Boekenwurm, dik,.. pestmateriaal right there.
Maar ook omdat ik zelf beperkingen heb. OK, een bril is niet speciaal. Dat is echter niet het enige.
Sinds 1997 – ik was toen 13 – weet ik dat ik het Syndroom van Turner heb. Ik heb weinig zin om daar dieper op in te gaan, maar een iets slechter gehoor dan ‘normale’ mensen is de belangrijkste beperking die ik heb. Daarom ben ik ook sinds een jaar de trotse bezitter van gehoorapparaatjes. Daarnaast weet ik sinds augustus 2017 dat ik ADD heb, de stille tegenhanger van ADHD. Al is misschien ‘vermoeden’ een beter woord.

Dat is dus eigenlijk de belangrijkste motivatie. Mijn drive. En tuurlijk zijn er ook een paar simpelere redenen:

  •  Als iemand die houdt van het werken met informatie, erger ik me mateloos als mensen niet goed bij die informatie kunnen. Technologisch is er geen enkele reden waarom het niet mogelijk zou kunnen zijn.
  • Ik haat het dat het op internet vooral om geld en marketing draait. De bezoekers, mensen dus, zouden meer centraal moeten staan. En dat geldt niet alleen voor suffige ‘vooral veel informatie-sites’, maar ook voor die hippe webshop.
  • Er is geen enkele reden om het niet te doen, als designer.

Ik hoop er mijn beroep van te maken. Het is mijn manier om een steentje bij te dragen aan inclusiviteit: een digitale wereld zonder drempels. Er is immers geen enkele reden waarom iemand met een handicap of beperking niet deel zou kunnen nemen aan het digitale verkeer. En het is mijn manier om iets goeds bij te dragen aan de wereld, hoe naïef of zoetsappig dat misschien ook klinkt.

Daarom raakt het mij als relatieve nieuweling dat de webdesignwereld zo activistisch aan het worden is. Discussies staan vaak heel snel op scherp en er wordt heel snel (te snel?) geschermd met termen als racisme, discriminatie, blank privilege en andere meningen of opvattingen worden vaak niet geduld.

Erg jammer, en ik hoop dat de community gauw haar hart terug vindt. Respecteer elkaar. Respecteer andere culturen. We zijn allemaal mensen en willen allemaal hetzelfde: een inclusief en open internet, waar je kunt en mag zijn wie je bent.

Here’s to the crazy ones. The misfits. The rebels. The troublemakers. The round pegs in the square holes: durf kwetsbaar te zijn en open je hart.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.