Toegegeven, Helena Bonham-Carter kan niet de hoge noten halen (in A Little Priest is ze wat zwak) en ook Depp heeft zwakke momenten (in No Place Like London zijn de eerste regels niet sterk), maar in de rest van de film zijn ze ge-wel-dig. Ook de rest is goed: Timothy Spall heeft een aangename stem, Alan Rickman is ook verrassend goed (is er iets wat ie niet kan?) en de jonkies in de cast zijn duidelijk getraind. En Sascha Baron Cohen laat zien dat hij veel meer in zijn mars heeft dan Borat en Ali G. Pfoe, die heeft een strot.

Zoals al gezegd is de film erg stijlvol en loopt hij lekker vlot. Hij was niet langdradig. Tussen dialoog en liedjes is er een goede balans, zodat het niet irriteert dat er constant gezongen wordt. Een aanrader dus!

Favoriete liedjes: Worst pies in London, A Little Priest, Pretty Women, By the sea.
Beste liedjes Johnny: My friends, Epiphany, Pretty Woman, Johanna
Beste liedjes Helena: Worst pies of Londen, Wait, By the sea.

Benjamin Barker wordt ten onrechte veroordeeld en verbannen. Als hij na 15 jaar terugkeert naar Londen issie niet helemaal zichzelf meer. Hij komt erachter dat vrouwlief overleden is en dat de rechter die hem een oor heeft aangenaaid zijn dochter in huis heeft genomen. Er knapt iets in hem en hij zint op wraak (en transformeert in een soort Jack the Ripper). Als kapper Sweeney Todd halveert hij zijn klantenbestand en zorgt hij ervoor dat zijn onderbuurvrouw weer pasteitjes kan bakken. Trust me, het recept wil je niet weten

Anyway: de orginele broadway musical kan je hier bekijken: http://www.youtube.com/view_play_list?p=014A71FBEBCF0BAC

In 1993 werd het ook in ons kikkerlandje opgevoerd, met Ernst Daniël Smid en Simone Kleinsma. Hier een reportage (met een ont-zet-tend foute Albert Verlinde!)