Usability, kennismanagement en intranet: hoe het moet

Onderstaand stuk is gebaseerd op mijn afstudeerscriptie over kennismanagement en intranet bij de Provincie Noord-Brabant.

Usability, gebruiksvriendelijkheid van een website, is inmiddels een al aardig ingeburgerde term in organisaties en bedrijven. Die hebben inmiddels wel door dat hun website goed in elkaar moet zitten zodat ze geen bezoekers verliezen aan ergernissen en foutjes. Het intranet is dikwijls een ondergeschoven kindje. Ergens begrijpelijk, want het binnenhalen (en vasthouden) van projecten en klanten en het halen van deadlines is belangrijk.

Maar nu steeds meer organisaties zich op het nieuwe werken beginnen te richten en de term kennismanagement vaker begint te vallen, is het belangrijk voor bedrijven en organisaties zich te realiseren dat ze met hun intranet daarvoor een sterke tool in huis hebben. Toegegeven, er zal her en der wat gesleuteld moeten worden om van een intranet een goed middel voor kennismanagement te maken. Maar: de trend is daar en de tijd is er rijp voor. Zeker als je bedenkt dat er veel intranetten zijn die al vijf jaar of langer geen opfrisbeurt hebben gehad.
Met enkele tips en trucs (of in consultant-jargon: best practises) kunt u ervoor zorgen dat een nieuwe versie van uw intranet een succes wordt en een handige tool voor werknemers en werkgevers voor kennismanagement.
Verder lezen

De naam Sophie’s Choice part 2

Om even terug te komen op de kwestie van de naam van deze weblog (zie eerder bericht naar aanleiding van reacties op de naam), wil ik even toch iets in de groep gooien:

1. Ik weet waar Sophie’s Choice over gaat. Helaas kwam ik niet door het boek heen (schrijfstijl lag me niet) en vandaar ook geen behoefte om de film te zien.
2. Dat gezegd hebbende wil ik het volgende vragen: wáárom is het verkeerd dat ik mijn weblog zo noem? Wat staat er op deze weblog dat het verkeerd maakt om Sophie’s Choice te heten? Zijn het de berichten uit mijn studietijd? Zijn het de berichten over Leonardo da Vinci, usability, Google, luisterboeken? Ik wil het graag weten.
3. Als het niet de inhoud is, wat is het dan?
4. Ik ben benieuwd of websites die “Anne’s Attic” of “Anne’s Hideaway” heten ook zulke mailtjes krijgen.
5. Er zijn zelfs winkels die Sophie’s Choice heten. Is dat ook verkeerd?

Hopelijk zijn er mensen die me het precies kunnen uitleggen. Ik wordt nieuwsgierig naar de echte reden.

Versailles, Uffizi en Hermitage op Google Art

Mijn kunsthart (Da Vinci!) en historiegevoel (Zonnekoning! Romanovs!) is helemaal blij met Google Art (ik ben geen cultuurbarbaar). Je kunt nu virtueel rondwandelen in diverse musea (o.a. van Goghmuseum en Rijksmuseum) en het paleis van Versailles, het Hermitage in St. Petersburg en het Galleria del Uffizi in Florence. Jammer genoeg doet het Louvre niet mee, dan was de Da Vinci-bewonderaar helemaal tevreden geweest (Al ownt het Uffizi het Louvre waar het om Da Vinci gaat). Maar Versailles en het Louvre heb ik twee jaar geleden bezocht, dus dat ik de real thing heb gezien neemt niemand me af. Puh.
Al moet ik een keer naar Versailles terug, want heb nog niet alles van het paleis (alleen de begane grond via rondleiding) en de tuin gezien (Grand en Petit Trianon en het Dorpje van de Koningin moeten we nog zien. En de orangerie. Echt veel te groot, die tuin. Miljaar.)

Maar het Hermitage en Uffizi is helemaal tof! De kans dat ik naar St. Petersburg afreis acht ik klein, Italië is makkelijker te doen maar of Florence ooit in de planning zit. Who knows.
Al is na dit virtueel bezoek waarschijnlijk geen excuus meer mogelijk en zal het reispotje langzaam gevuld gaan worden. En ik wil al zoveel zien (Engeland, Elzas, Vogezen, Wenen, Schloss Neuschwannstein…). *zucht*

Waarom mijn weblog Sophie’s Choice heet

Wellicht vind u het raar dat ik pas na een jaar of zes eens uitleg waarom mijn weblog heet zoals ‘ie heet. Maar als u me een beetje kent weet u dat er nu wél een verhaal achter zit.

Vorig jaar kreeg ik namelijk enkele mailtjes van mensen die het namelijk niet zo tof vonden dat ik mijn weblog “Sophie’s Choice” noem. Ze vroegen zich of ik het boek en de gelijknamige film met Meryl Streep gelezen cq. gezien had.
Eentje vond het zelfs schandelijk dat ik geïnteresseerd ben in koningshuizen en Máxima mijn favoriete royal is, in verband met het wel-of-niet verleden van haar vader (en daarom was het een schande dat ik met de titel van mijn weblog naar de Tweede Wereldoorlog verwees…).

Ik heb de mailtjes nooit beantwoord (Schande, hoor ik u roepen. En terecht wellicht), maar nu wil ik wel een verklaring geven:

1. Ik heet toevallig Sophie en deze weblog is toevallig van mij die toevallig over dingen gaat die ik leuk vind (my choice, vat u ‘em?) en het motto van deze weblog is toevallig ‘about me, myself and I’). Niks schenen schoppen of mensen schofferen. Dan moet u bij GeenStijl zijn.
2. Over de Eerste en Tweede Wereldoorlog weet ik veel. Niet alleen dankzij school, maar ook dankzij mijn pa. Over de verschrikkingen ervan hoeft u me weinig te vertellen.
3. Het boek “Sophie’s Choice” heb ik. En heb het geprobeerd te lezen. Kwam er helaas niet doorheen. Jammer. Film niet gezien, en ook geen behoefte.

Wat mij verbaasd is dat mensen aanstoot nemen aan deze naam. Als je een beetje rondsnuffelt zie je dat ik het nergens over dictators of iets dergelijks heb.
Deze mensen kunnen zich beter druk maken over de oorlogen in Darfur, de onrust in Sudan, Irak en Afghanistan. Want hadden we niet beloofd met zijn allen na de Tweede Wereldoorlog dat het nooit meer mocht voorkomen?
Juist.