Over royalty praat ik niet veel (en ook niet graag) op deze blog, omdat ik daar een aparte website voor heb. Maar de abdicatie van koningin Beatrix en de inhuldiging van koning Willem-Alexander is een historisch moment, en daar kun je als royaltywatcher moeilijk over zwijgen

Normaal ben ik niet zo van leden van de koninklijke familie spotten bij werkbezoeken, maar dit groot evenement moet ik toch ‘bijwonen’. Ik trek er dus bepakt en bezakt op uit om een verslag te kunnen maken en om hopelijk ook online royaltyvrienden eindelijk eens te spreken of te ontmoeten. Voor mij kan de dag in ieder geval al niet stuk!

Als trouwe lezers zijn jullie vast benieuwd hoe het staat mijn voornemen om de Alpe d’Huez te beklimmen en mijn voorbereiding erop. Maar wellicht is het leuk om te vertellen hoe ik eigenlijk op het idee gekomen ben. Na het overlijden van mijn vader in 2008, heb ik tijdje later een lijst gemaakt. Niet zomaar een lijst, maar een lijst met ‘Things to do before I am 30″. Ik was lekker aan het wegschrijven (je weet wel, al die standaardwensen van een goede baan, leuke man, leuk huis…) en ergens bij de eerste 15 punten had ik spontaan het beklimmen van de Alpe d’Huez opgeschreven. Mijn vader en ik mochten graag de Tour de France kijken en vooral de bergritten vonden we indrukwekkend.

Afgelopen september besloot ik wat te gaan doen aan mijn gewicht en te gaan fitnessen. Misschien dat dat meer resultaat zou boeken dan alles wat ik al had geprobeerd. Trof een geweldige begeleidster, die nu ze zelfstandige is nog steeds mijn coach is. En zo kwam het dat ik na een aantal weken er tegen haar uitflapte dat ik misschien ook wel een mooi doel voor ogen had. Zij zag het helemaal zitten en sindsdien zijn we dus bezig. En sinds januari een strak trainingsschema en ook voedingsschema.

En het gaat goed! Sinds september al -6 kilo, maar we hebben nog werk voor de boeg wat dat betreft. En mijn conditie is ook aan het vooruitgaan. Nu ben ik aan het regelen dat het daadwerkelijk kan gebeuren. Vooralsnog staat eind juni in de agenda. Een beetje onwerkelijk is het wel, ik ben meer met mijn conditie, gewicht en alle andere dagelijkse dingen bezig, dan met het feit dat ik die berg toch écht opga. Echt helemaal beseffen doe ik het dus nog niet. Angst en ontzag voor de berg waarschijnlijk.

In de zomer wordt ik 29, en kan ik dus mogelijk al iets van mijn lijst wegstrepen. Maar met nog 1,5 jaar te gaan begin ik te merken dat er nog meer dingen kunnen worden weggestreept. Zo stonden een gezond gewicht en het schrijven van een boek er ook op. Dat gewicht komt ook goed en met het schrijven van een boek (over Nederlands koningshuis) ben ik nu enkele weken bezig. Deadline midden volgende maand. Dus ik mag zeker niet klagen!

Wie me in het echte leven kent verklaart me misschien voor gek. Ik ben vier weken geleden gestart met fitness (dat is nog niet het gekke hoor!) en heb tegen mijn begeleidster durven uitspreken wat ik eigenlijk al een hele tijd wil: het beklimmen van de Alpe d’Huez. Zij verklaarde me niet voor gek, en gaat me dus klaar stomen om volgend jaar die puist te bedwingen.

21 bochten.
Gemiddeld stijgingspercentage tussen de 9 en 10% (auw!).

Ik doe het voor een goed doel (voor jou, lieve papa!), maar er is werk aan de winkel. Ik mag dan al wel even aan de fitness zijn, maar de conditie (al iets beter, maar nog steeds dramatisch slecht), kilo’s (al wat minder, maar nog steeds best heel erg veel) en spieren (al wat sterker, maar nog steeds slap) zijn nog niet wat het moet zijn.
Maar ik ga ervoor! En ik zal hem bedwingen! Om met een wijsgeer te spreken: het gaat stoempen en stampen worden. Mag ik dat zeggen? Ja, dat mag ik zeggen!