Ik ben helemaal vergeten te melden op deze blog dat er in het voorjaar een artikel van mij verschenen is in een speciaal tijdschrift over Máxima. Sorry, my bad 
.
Het artikel werpt een blik op de bestaande monarchieën in Europa. Het slotgedeelte is een vergelijking van deze vorstenhuizen met het Nederlands koninklijk huis. Hoe doen Beatrix, Máxima en Willem-Alexander het? Het was ontzettend leuk om het te schrijven en smaakt absoluut naar meer!
Misschien wist u het nog niet, maar ik ben dus bezig met het schrijven van een heus boek. Jawel! Een echte historische roman nog wel! En om u helemaal achterover te laten slaan: het speelt zich af in Limburg.
Bent u er nog? Goed zo!
Maar mensen, wat een gedoe is dat zeg. Het schrijven van een boek is nog niet zo simpel. Miljaar. En het stomme is, dat ik het grote geheel in mijn hoofd heb zitten, maar het niet op papier gezet krijg. Ik verzeker u, trouwe lezer, er is niks ergers dan dat.
Op een gegeven moment kreeg ik een heel lumineus idee. Zo’n echt schrijversidee. Namelijk de locatie bezoeken waar het leven van de hoofdpersoon zich afspeelt (en een groot deel van de roman): Herzogenrath. Of beter gezegd: ‘s-Hertogenrade. En ja, dat ligt tegenwoordig NET in Duitsland (maar dan ook maar NET!), maar in het tijdsvak van mijn roman hoorde het gewoon bij Nederland. Om preciezer te zijn tot het Land van Rode. Dat u dus vooral niet denkt dat ik mijn topografie niet op orde heb.
Dus ik vrolijk met vriendin N. naar Den Bosch en aldaar de trein naar Venlo. We moesten oppassen dat we in Sittard naar de juiste coupe verhuisden, want anders kwamen we niet in Heerlen terecht. En daar moesten we wezen, want daar wachtte de trein richting Herzogenrath. En dan kom je dus langs plaatsjes die ik ben tegenkomen in mijn research, schitterend! Zo kregen we Simpelveld, Landgraaf, Kerkrade, Hoensbroek en Eygelshoven! En als we in de trein waren blijven zitten hadden we Merkstein en Ubach ook nog gezien! Wunderbar!
Verder lezen
Wijlen mijn vader was al heel lang bezig met uitzoeken van de familiegeschiedenis en de genealogie. Een paar jaar geleden waren we beiden naar Wehl gegaan om in het archief te duiken. Een hele dag doorgebracht daar, maar het leverde niet meer op als één of twee nieuwe namen en wat geboortedata en sterfdata die wij in onze gegevens moesten corrigeren. Van onze stamvader, Johann Ragasch kwamen we niet meer te weten. We wisten alleen wanneer hij ongeveer overleden moest, dat hij in het Pruissische leger onder generaal von Dossov had gediend en dat hij in Wehl was gaan wonen en daar schout was geworden. Maar het archief hielp ons dus niet.
Terug thuis besluiten we nog maar eens te googelen. Moet een makkie zijn met zo’n aparte achternaam hoor ik u denken. Nou, dat valt best tegen! De zoekresultaten worden aardig vertroebeld door onze Bas (kun je ook niks aan doen jongen, we weten het) en allerlei Indiase sites, want het is ook een Indiase muziekstroming. Toch hoorden ma en ik op een avond een welgemeend “Hoera!”. Pa had iets gevonden over onze schout! In een boekje van de Heemkundige vereniging van Wehl was namelijk een artikel aan hem gewijd. Om meer precies te zijn: over zijn moord. We houden wel van sensatie, dus bestelden meteen dat boekje. En meteen lezen toen we het binnenkregen. Heerlijk gewoonweg. Genieten. Onze schout was blijkbaar niet populair, want op een goede dag werd hij te grazen genomen door een paar mannen uit Diemen. Hij wist zich na de aanval naar een herberg te slepen, waar hij bekeken en verzorgd werd door een dokter, maar niet veel later overleed. In het doktersrapport staat dat er flink “gehackt ende gehouwen is” op de arme man en volgens ooggetuigen had hij na de aanval nog geschreeuwd: “Die Diemschen, Hoendsvötter!”
Wauw.
Maar dat Oud-Nederlands is zo heerlijk hé?
Ik hoor u denken: “Kan wel wezen, Ragas, maar to the point nu. Wat heb je te mekkeren?” Kijk, we hebben altijd gedacht omdat hij in het Pruissische leger zat, de naam Ragas uit Duitsland, Oostenrijk of Hongarije moet komen. Wellicht zelfs uit Zwitserland (er is een plaats Bad Ragaz daar, en ook daar komt Ragasch voor (en Ragaz), maar hoe we dat moeten koppelen weten we niet. Dus zitten we vast bij onze schout in begin 1700.
Naar vandaag: ik laat mijn moeder geneweb zien, een genealogieprogramma en laat een site zien waar dat gebruikt wordt. Die heeft een database met drie miljoen personen, voornamelijk adel, koningshuizen en bekende sterren. Mijn moeder vraagt voor de gein haar familienaam in te tikken. Tuurlijk wordt er niks gevonden (typisch Nederlandse achternaam), en ik besluit voor de gein Ragas te proberen. En voorwaar!
Een Médart Ragas! (http://roglo.eu/roglo?lang=nl;i=1033855)
Hoera!
Uit midden 1600!
Hoera!
Uit de data van zijn vrouw en schoonouders blijken het Fransen te zijn. Even zoeken naar Venables dadelijk in Google Maps, maar zou niet verbaasd zijn als dat in de buurt van Zwitserland zou liggen. Zijn we toch Zwitserse kaaskoppen. Maar nu komt de uitdaging: die Médart uitzoeken en proberen een koppeling te vinden richting onze voorvader. Dus: stay tuned.
En voor de liefhebbers: http://roglo.eu/roglo , om te zoeken naar bekende koppen!
Krijg nou wat joh, een liedje van hem is gecoverd door de Backstreet Boys. Wauw. Dan heb je toch wel iets denk ik zo.
Of zijn die Backstreet Boys nu zo diep gezakt?
In mijn vrije tijd mag ik af en toe graag eens schrijven. Sinds vorig jaar ben ik bezig om een roman uit mijn vingers te krijgen, wat op zich wel aardig lukt, maar toch problemen met het duidelijk uitdenken van een plot. En over twee personages ben ik niet echt tevreden.
Gelukkig is daar Avans to the rescue, want morgenavond begint de cursus creatief schrijven. Ik ben benieuwd wat er ons allemaal geleerd gaat worden, de komende acht weken. In ieder geval ligt er een schriftje met aantekeningen klaar, een notitieblok en blikje met sjieke pennen. Want, moet u weten, met een sjieke pen op zak voelt u zich al een halve Harry Mulisch!
Ook neem ik wat ik tot nu heb van mijn verhaal, misschien heeft de docente nog goed advies.