Hij deed in 2007 mee aan X-factor, maar won helaas niet. Als je al kippenvel kreeg van Susan Boyle, ga je deze klassiek geschoolde stem ook zeker waarderen. Kijkt u naar zijn uitvoering van Phantom of the Opera en Fortuna.
Kan iemand Rieu een belletje geven?
Over de Millenium-serie van Stieg Larsson hoef ik weinig meer te vertellen. Alledrie de boeken heb ik gelezen en van de week heb ik de DVD van de verfilming van het eerste boek opgepikt: Mannen die vrouwen haten. Deze heb ik ‘s avonds meteen opgezet. Hoewel verfilmingen van boeken altijd tricky zijn, is het bij deze film goed gelukt. De acteurs waren voor de juiste rol gecast, al had ik Mikael Blomkvist wat anders ingeschat. Maar voornamelijk Lisbeth Salander is erg goed gecast en soms geeft ze je echt de rillingen. Enige minpuntje: de ontmoeting met Mikael resulteert nogal erg snel in samenwerking, terwijl het Salander juist vrij veel moeite zou moeten kosten.
Alleen het tijdschrift Millenium kon wat sterker neergezet worden, er had best wat meer gemerkt wordt aan wat voor reputatie het tijdschrift had vóór de hele Wennerström affaire. En het kantoor zag er nou niet uit als een kantoor waar een respectabel blad wordt gemaakt. Echter: het stoort niet, omdat daar niet zoveel scene’s zijn.
Het verhaal wordt redelijk nauwkeurig gevolgd, er is gekozen om Blomkvists affaires met vrouwen aan de zijkant te laten, wat een juiste oplossing is in mijn optiek. In het boek voegde het ook niet veel aan het verhaal. Leuk was de technische kant uit het verhaal: klooien met computers. Hoewel er niet echt veel aandacht aan wordt besteed, is het wel gaaf ze op hun Macs bezig te zien.
All-in-all was het een goede film om te bekijken, en de Zweedse taal is niet storend. Bij de DVD zat een foldertje met daarin vermeld dat de verfilmingen van boek 2 en boek 3 respectievelijk in januari en maart zullen verschijnen. Zat ik te twijfelen of ik deel 1 wou bekijken in de bios, nu ik de DVD heb gezien lijkt het me wel aardig. Want ik ben zeer benieuwd naar deel 2 en 3.
Ik vind acteren al jaren leuk (sinds de basisschool) en ben helemaal weg van musicals sinds ik de musical “The Whiz” heb gezien toen die werd opgevoerd door een groep mensen uit ons dorp. Met acteren heb ik al iets gedaan een keer: een korte cursus toneel voor jongeren.
Maar toen ik het fenomeen musical dus ontdekte, was het eigenlijk een stiekeme droom van me om daar ooit ook eens iets mee te gaan doen. Ik was toen 14/15.
Tien jaar later. Ik zit te zoeken naar een schrijfcursus en kom uit bij de site van de Nieuwe Veste in Breda. Het blijkt een soort cultureel centrum te zijn, waar ze allerlei cursussen hebben. Ik kijk in het overzicht en zie tot mijn verbazing er musical bij staan. Ik klik en de informatie die ik lees over de cursus ziet er goed uit. Twee keer per week les. Wat ervaring vind men prettig, maar het is niet noodzakelijk. Da’s mooi, want zangles heb ik nooit gehad. Iets in me zegt dat ik dit keer niet stom moet gaan liggen doen, maar me gewoon moet opgeven. Ik schrijf me in via de website en krijg een mailtje ter bevestiging. Ik ben nog niet definitief geplaatst, maar ik krijg daarover nog iets te horen. En mocht ik geplaatst worden, zou ik ook informatie krijgen over de precieze locatie van de cursus en lestijden.
Dit was vorige week.
Ik had nog niks gehoord en besloot eens te gaan kijken op de website van de Nieuwe Veste. Zie ik een nieuwsbericht: 6 september auditie voor de musicalcursus.
Oh.
Woeps.
Iep.
Afgelopen vrijdag dus wezen kijken. Een woord ervoor: wauw! Heel stijlvolle film, goed acteerwerk en goed zangwerk. Ik had de soundtrack al en daarvan een paar liedjes geluisterd. Ik had al gemerkt dat Johnny goed kon zingen, over de anderen was ik nog niet helemaal zeker. Maar de film overtuigde me dat iedereen een goede stem had.
Toegegeven, Helena Bonham-Carter kan niet de hoge noten halen (in A Little Priest is ze wat zwak) en ook Depp heeft zwakke momenten (in No Place Like London zijn de eerste regels niet sterk), maar in de rest van de film zijn ze ge-wel-dig. Ook de rest is goed: Timothy Spall heeft een aangename stem, Alan Rickman is ook verrassend goed (is er iets wat ie niet kan?) en de jonkies in de cast zijn duidelijk getraind. En Sascha Baron Cohen laat zien dat hij veel meer in zijn mars heeft dan Borat en Ali G. Pfoe, die heeft een strot.
Zoals al gezegd is de film erg stijlvol en loopt hij lekker vlot. Hij was niet langdradig. Tussen dialoog en liedjes is er een goede balans, zodat het niet irriteert dat er constant gezongen wordt. Een aanrader dus!
Favoriete liedjes: Worst pies in London, A Little Priest, Pretty Women, By the sea.
Beste liedjes Johnny: My friends, Epiphany, Pretty Woman, Johanna
Beste liedjes Helena: Worst pies of Londen, Wait, By the sea.
Morgenavond is het zover: naar Sweeney Todd! Horror, musical, Johnny Depp, dat zegt genoeg dacht ik zo. Is er ook een verhaal? Zekers.
Benjamin Barker wordt ten onrechte veroordeeld en verbannen. Als hij na 15 jaar terugkeert naar Londen issie niet helemaal zichzelf meer. Hij komt erachter dat vrouwlief overleden is en dat de rechter die hem een oor heeft aangenaaid zijn dochter in huis heeft genomen. Er knapt iets in hem en hij zint op wraak (en transformeert in een soort Jack the Ripper). Als kapper Sweeney Todd halveert hij zijn klantenbestand en zorgt hij ervoor dat zijn onderbuurvrouw weer pasteitjes kan bakken. Trust me, het recept wil je niet weten 
Anyway: de orginele broadway musical kan je hier bekijken: http://www.youtube.com/view_play_list?p=014A71FBEBCF0BAC
In 1993 werd het ook in ons kikkerlandje opgevoerd, met Ernst Daniël Smid en Simone Kleinsma. Hier een reportage (met een ont-zet-tend foute Albert Verlinde!)