Wellicht vind u het raar dat ik pas na een jaar of zes eens uitleg waarom mijn weblog heet zoals ‘ie heet. Maar als u me een beetje kent weet u dat er nu wél een verhaal achter zit.
Vorig jaar kreeg ik namelijk enkele mailtjes van mensen die het namelijk niet zo tof vonden dat ik mijn weblog “Sophie’s Choice” noem. Ze vroegen zich of ik het boek en de gelijknamige film met Meryl Streep gelezen cq. gezien had.
Eentje vond het zelfs schandelijk dat ik geïnteresseerd ben in koningshuizen en Máxima mijn favoriete royal is, in verband met het wel-of-niet verleden van haar vader (en daarom was het een schande dat ik met de titel van mijn weblog naar de Tweede Wereldoorlog verwees…).
Ik heb de mailtjes nooit beantwoord (Schande, hoor ik u roepen. En terecht wellicht), maar nu wil ik wel een verklaring geven:
1. Ik heet toevallig Sophie en deze weblog is toevallig van mij die toevallig over dingen gaat die ik leuk vind (my choice, vat u ‘em?) en het motto van deze weblog is toevallig ‘about me, myself and I’). Niks schenen schoppen of mensen schofferen. Dan moet u bij GeenStijl zijn.
2. Over de Eerste en Tweede Wereldoorlog weet ik veel. Niet alleen dankzij school, maar ook dankzij mijn pa. Over de verschrikkingen ervan hoeft u me weinig te vertellen.
3. Het boek “Sophie’s Choice” heb ik. En heb het geprobeerd te lezen. Kwam er helaas niet doorheen. Jammer. Film niet gezien, en ook geen behoefte.
Wat mij verbaasd is dat mensen aanstoot nemen aan deze naam. Als je een beetje rondsnuffelt zie je dat ik het nergens over dictators of iets dergelijks heb.
Deze mensen kunnen zich beter druk maken over de oorlogen in Darfur, de onrust in Sudan, Irak en Afghanistan. Want hadden we niet beloofd met zijn allen na de Tweede Wereldoorlog dat het nooit meer mocht voorkomen?
Juist.
