Sophie’s Choice

We horen het zo vaak: Nederlanders zijn a-politiek, want we zijn nooit enthousiast te krijgen voor politiek. Ik zeg: FOUT!

Politiek leeft bij ons WEL. Kijk maar naar wat Pim Fortuyn veroorzaakte. Op recepties enzo is politiek na het weer het populairste gespreksonderwerp.
Dat we niet enthousiast zijn ligt niet aan ons. Maar grappig genoeg aan de politiek zelf. En waardoor komt dat?

* teveel bureaucratie
* macht en geld zijn belangrijker dan het volk zelf
* regeltjes en wetten die aan ons opgedrongen worden
* geheimzinnige bijeenkomsten in donkere, duistere vertrekken (lees: achterkamertjes politiek).

Bovenstaande argumenten zijn de meest gehoorde door alle lagen van de bevolking heen. Maar de politici hebben de problemen die er leven onder de bevolking niet door.

De Balkenende-kliek denkt de oplossing voor de onvrede van het volk gevonden te hebben in verdraagzaamheid, tolerantie, samenwerken en normen en waarden. Leuk bedacht, maar kijk eens waar nu zijn? Mensen zijn nog somberder gestemd over de politiek als dat ze voor Fortuyn waren.

En dan vindt Den Haag het gek dat veel mensen tegen de Europese Grondwet zijn? Als het in Nederland al zo’n zooitje is, hoe moet het dan straks vanuit Brussel wel niet gaan?

Als men in eigen land wat meer vertrouwen had in de eigen regering, was in Europa misschien wel animo voor de grondwet. Want er zijn meer landen waar de bevolking sceptisch is over de Europese Grondwet.

Laten we in Nederland maar eerst aan onszelf werken. Nederland heeft behoefte aan een politicus die orde op zaken stelt en duidelijke regels schept. En laten we dan pas aan Europa denken.

Dat Hollywood-sterren met zijn allen gezellig aan de botox zitten wisten we al langer, maar dat de fine-fleur van de royalty er ook niet vies van is zal voor de meesten toch wel nieuw zijn.

Jawel, ook royals zijn fan van liposucties, face-liften, fillings, botox en wat er nog meer aan weg te halen, op te vullen of strak te trekken valt.

En het gewone volk valt er ook steeds meer voor te porren door programma’s als “Extreme Makeover”, “The Swan” en “10 jaar jonger in 10 dagen”. Alhoewel het laatst genoemde programma nogal braafjes is.
In Nederland zijn de Botox-fabrieken aan een opmars bezig en de sterren zijn in ieder geval al om. Marijke Helwegen heeft zich spontaan benoemd als Ambassadrice van de Cosmetische Chirugie en Conny Breukhoven ziet er zo kreukelvrij uit dat ze met gemak in een reclame kan van Philips voor hun super-strijkijzer.

In het buitenland ontpopt prinses Michael van Kent zich als een tweede Marijke Helwegen door rond te bazuinen dat botox fantastic is en dat iedereen het zou moeten doen. Caroline van Monaco zou haar gezicht wat strakker hebben laten trekken en rimpels hebben laten corrigeren. Marie-Chantal van Griekenland zou haar wat uitdrukkingsloze gezicht en eeuwig flauw glimlachje ook te danken hebben aan de chirurg. En zo kunnen we nog wel even doorgaan.

Ik zie het allemaal hoofdschuddend aan. OK, de Hollywoodsterren zijn nu niet echt denderend intelligent en bij een aantal BN’rs uit het Gooi kun je intelligentie ook in twijfel trekken, maar de vraag blijft knagen. Waarom? Waarom is niemand tevreden met hoe hij/zij eruit ziet? Waarom kan niemand waardig ouder worden? Eruit zien alsof je door een strijkmachine bent gehaald en zo strak in je vel zitten dat zitten een onmogelijke opgave is maakt iemand er echt niet aantrekkelijker op. Bovendien, mensen die uiterlijk ZO belangrijk vinden en er alles voor over hebben LEVEN volgens mij niet. Geld in overvloed en ze hebben alles al.

Geef mij Maxima en Beatrix maar. Beiden getekend door het leeftijd (Beatrix door de roerige afgelopen jaren en door het ouder worden en Maxima door de brandende Argentijnse zon.), maar alletwee hebben ze in ieder GELEEFD. Beatrix heeft lekker kunnen genieten van haar gezin voordat ze koningin werd en Maxima heeft de halve wereld afgereist en gedanst.
Deze twee hebben karakter. Ze zijn blij met wat ze hebben en weten allebei dat er meer in het leven is dan uiterlijke schijn.

Groot gelijk. Koningshuizen hebben uiterlijke schijn genoeg

Als beloning voor een geslaagde proefwerk-week had ik de Princess Diaries DVD box gekocht. Deel 1 had ik al een keer op TV gezien, maar deel 2 nog niet. Dus lekker naar “Princess Diaries 2: Royal Engagement” gekeken. Hopeloze romanticus die ik ben had ik dat beter niet kunnen doen. Was de film zo slecht dan? Nee.
Maar achteraf knaagt het toch wel aan mijn tere vrijgezelle zelf: ik wil geen single zijn!! ik wil een leuke vriend!! Kortom: het overbekende Bridget Jones-gevoel. Trefwoorden: gewicht is problematisch, heeft een goede vriendin waarbij je lekker kunt klagen, niet bepaald fotogeniek, door de meeste mensen saai gevonden, professional in het veroorzaken van bloopers en het vinden van problemen (vooral in het bijzijn van jongens). Maar bovenal: single.

Gelukkig ben ik niet de enige. Er lopen genoeg vrijgezellen rond, maar toch krimpt het aanbod snel. Vooral in koninklijke kringen. William schijnt nu toch wel héél serieus te zijn met Kate, Harry kan niet zonder Chelsy, Carl-Philip van Zweden is al vijf jaar in de ban van Emma, Madeleine en Victoria zijn ook bezet, Juliana jr. voor de meeste mannen helaas ook en zelfs de bachelors in Luxemburg schijnen bezet te zijn. Je kunt gerust stellen dat een royal geen last heeft van het “Bridget Jones”-probleem.
Toch is het voor het gewone volk het complex een “Aha-erlebnis”. Telkens met een leuke, lieve en romantische film, een koninklijke verloving of huwelijk steekt het de kop op. Want wat willen we allemaal graag iemands prinsesje zijn.

Gelukkig zijn we met zijn allen Bridget Jones’s genoeg om dapper verder te gaan. En zoals de Fancy, Yes, Flair, Vriendin, Libelle en Margriet altijd zeggen (en de Princess Diaries ook) : de ware prinses zit in jezelf. Zijn de bladen en de film toch nog ergens goed voor.