Het idee wat ik op tafel ga leggen zal niet geheel perfect zijn (waarschijnlijk zijn er dingen die ik niet goed doordacht heb), maar hopelijk draagt het wel bij tot het vinden van een oplossing waar beide partijen baat bij hebben.

Wat moet er veranderen bij de consument?

De consument moet af van het idee dat alles maar kan op internet. Auteursrecht is iets wat gewoon gerespecteerd moet worden. Echter: de consument heeft ook rechten, namelijk kopieën maken voor persoonlijk gebruik als hij het origineel bezit.
Ook moet de consument af van het idee dat alles gratis is op Internet. Nu is dat lastig, maar we moeten ons voorbereiden op de toekomst: er zal de komende jaren alleen maar meer op Internet komen (denk aan TV en radio) en gratis wordt alleen maar moeilijker vol te houden. Vroeg of laat zullen we er dus aan moeten.
Wat is dus een goede compromis voor de consument? Ik moest denken aan het oude Kijk- en Luistergeld, en kwam daardoor op een moderne variant: de mediabelasting. Deze belasting is voor Internet (naast het abonnement), mediaspelers, CD’s, DVD. Lege opslagmedia als DVD-r’s en externe harde schijven horen er niet bij, omdat deze niet specifiek zijn voor het opslaan van muziek en video.
Door de mediabelasting kan de consument straks vrij streams luisteren/kijken op Internet (denk aan Uitzending Gemist of gewoon TV kijken) en de rechthebbenden krijgen hun geld. Verder heeft de consument als hij het origineel heeft, het recht op een kopie en/of digitale versie (denk aan muziek, film, krant of boek). Ook hier geldt: geen rompslomp voor de consument en de rechthebbenden hebben hun vergoeding. Het staat de consument ook toe zaken op te slaan of op te nemen voor eigen gebruik van het Internet, dit materiaal compleet verspreiden mag niet. Kleine stukjes laten lezen, horen of zien vallen onder citaatrecht (moet wel correct worden toegepast!), wat wel mag.
Dit betekent één ding: het materiaal mag niet beveiligd zijn met DRM of iets dergelijks. Door de belasting heeft de consument namelijk al vergoeding afgedragen, dit zou dubbel betalen zijn. Iets waar de consument nooit intrapt.

Wat moet er veranderen bij de copyrightorganisaties?
Daar moet men af van het idee dat het gros van de bevolking bewust illegaal bezig is. Het merendeel bezoekt gewoon concerten, bioscopen en koopt legaal materiaal. Plus: invoeren van DRM ontneemt de consument het recht van een kopie voor eigen gebruik.
Verder moet er een organisatie ingesteld worden die de auteursrechtenorganisaties controleert. De royalty’s behoren namelijk de makers toe, en niet de beschermers.
Er moet een Fair Use wet aangenomen worden, die consumenten de kans biedt om fanvideo’s te maken en informatie te vergaren voor websites. Als vermeldingen en/of citaatrecht wordt toegepast op de correcte manier is er mijns inziens niets ernstigs aan de hand.
Tot slot het volgende: om verspreiden van illegaal materiaal tegen te gaan moeten muziekmaatschappijen en filmmaatschappijen hun materiaal globaal gaan distribueren. Film A aanbieden in land C, terwijl hij niet te krijgen is in land B is in deze moderne tijd eigenlijk uit den boze. Dat zorgt er namelijk zeker voor dat mensen op zoek gaan naar die ene film of die ene bonustrack en dan moeten ze zich wel wenden tot bepaalde circuits.

Mij lijkt dit een goed compromis, terwijl we toch het motto van Internet in ere kunnen houden: informatie wil vrij zijn.

Het werd me aardig lastig gemaakt, want ik vond beide kampen goede punten hebben. Ja, er is een amateurcultus, maar wil dat dan meteen zeggen dat jouw kennis er niet toe doet? Ja, ieder heeft en deelt zijn eigen waarheid, maar is dat al niet sinds dat de mens bestaat? En ja, het is verstandig om andere bronnen naast Internet te gebruiken. En inderdaad, de kunst van onderzoek doen naar informatie gaat op deze manier verloren. En dat Internet op een gegeven moment wel ’schoon’ zal worden doordat we van een amateurcultus naar een professionalcultus zie ik wel gebeuren (denk maar aan die afschuwelijke sites in den beginne van het Internet met nutteloze info. Op Geocities enzo. *rilt*).

Ik geloof wel dat de behoefte aan experts, geleerden etc. zal komen en dat ze ingezet zullen worden om mensen de weg te wijzen. Net als in de bibliotheek. En da’s best hoopvol voor mijn toekomstige collega’s!

Met dank aan: ZB-digitaal

Utrecht is meteen ook toegevoegd als bron om in te zoeken als je boeken aan het toevoegen bent aan je account. Dat betekent in totaal nu 5 bronnen! De Nederlandse versie van Librarything is niets voor niets de populairste na de Engelse versie (http://www.librarything.com/zeitgeist/language) !

via Wowter:

Librarything in de catalogus van Utrecht
Nederlandse bronnen in Librarything

Anyway, de Googlers hebben er zin in, aan de foto te zien

http://librariancentral.blogspot.com/

Een goede zet? Mwah, ik weet niet. Elk nadeel heb zijn voordeel, om het maar zo te zeggen. Sinds de opkomst van Internet als informatiebron, rennen scholieren liever naar de computer om informatie te “Googlen” dan naar de bibliotheek. Misschien dat met dit initiatief de scholieren terug de bieb in gaan. Want je kan Google en Internet prachtig vinden, de hoeveelheid relevante, betrouwbare en JUISTE informatie is nog gering. In de bibliotheek weet je zeker dat je vindt wat je zoekt en nodig hebt.

link: http://scholar.google.com

Technorati tags:

Google | Bibliotheken | Informatievoorziening

Volgens het artikel uit Wikipedia is de definitie als volgt:

Creative Commons (CC) is een oorspronkelijk Amerikaans project voor het bevorderen van open content. Het wil het mogelijk maken om creatieve werken vrijer beschikbaar te stellen dan bij traditioneel auteursrecht of copyright mogelijk is, zodat die werken bijvoorbeeld makkelijker gekopieerd en verspreid kunnen worden of dat anderen er verder aan kunnen werken. Het project biedt verschillende vrije licenties aan die copyrighthouders kunnen gebruiken om bij het verspreiden van informatie problemen te voorkomen die door de huidige auteursrechtwetgeving kunnen optreden.

Leuk idee, maar stel: ik maak een publicatie, en biedt het onder de Creative Commons License aan op mijn website. Hoe kan ik nagaan dat bezoekers het negeren en mijn publicatie op de een of andere manier toch gebruiken of misbruiken op een manier die ik niet wil? Volgens mij zit daar toch iets te wringen.

Van de andere kant is Internet supergroot. In ‘96, toen wij onze internetaansluiting kregen (lekker ouderwets via modem en telefoonlijn), was het Internet ook al niet echt klein, maar het was te overzien.

Tegenwoordig raak je in de informatieberg makkelijk verdwaald, en dat helpt het Creative Commons License ook niet. Mensen die onder deze licentie iets publiceren, kunnen moeilijk nagaan of er toch geen misbruik van wordt gemaakt. Misschien dat zoekmachines een oplossing kunnen vinden voor dit probleem?

Google Librarian Newsletter January 2006

Jos van Helvoort: Weblog van een student IDM

Librarian.be : website van Patrick vanHoucke. Belg en bibliothecaris. ‘Nuff said.
http://bibliotheek.pivot.cc/index.php
http://librarylingo.web-log.nl/
http://bibman.blogspot.com/ Bilbiothecaris in Blog.
http://www.libsuccess.org/index.php Engelstalige wiki over/voor bibliothecarissen en/of documentalisten

imago bibliothecaris onder jongeren onderzocht Tsja, ik weet het. Het is heel moeilijk….

Google Librarian Newsletter —–> This truly made my day. Google. ICT. Informatie. Documentalist. Bibliothecaris. ‘Nuff said.