De splitsing van Baarle begint!

Lang, lang, geleden ontstond er een dorp precies op de landsgrens tussen België en Nederland. Het dorp groeide, floreerde en werd unieker. Steeds unieker. Omdat er ook stukjes Nederland in het Belgische gedeelte lagen van het dorp en stukjes België in het Nederlandse gedeelte. Maar de inwoners hadden het goed en waren tevreden.
Diverse keren werd geprobeerd in Nederland en België de situatie te normaliseren. In heel Nederland en België? Nee, dit unieke dorpje verzette zich met hand en tand. Juul (Julius Caesar) en Napo (Napoleon) hadden de inwoners ook met gemak aangekund. Zo dapper waren zij. Wat een helden!

Zo bleef dit geliefde dorp uniek. En werden er ook afspraken gemaakt. Zo werd besloten tot twee dorpshoofden, twee politiebureau’s, twee brandweerkazernes, twee elektriciteitsnetwerken, twee telefoonnetwerken,… Afijn, u snapt het wel.
Tot een van de hoge bazen zei: maar hoe zit het dan met water? Aardgas? Radio en TV?
Nederland zei genereus: “Aan water zult u geen gebrek hebben. En aan aardgas ook niet.”
België zei: “Awel, zullen wij den radio en den TV wel verzorgen.”
Bedachtzaam zei de hoge baas: “Maar de riolering dan?”
Eensgezind zeiden Nederland en België: “Dat doen we samen!”

Deze heuglijke feiten werden groots gevierd met een feestmaal en het leven ging vredig verder in dit dorp. Alles ging zo vredig en goed dat zelfs de politie en de brandweer gingen samenwerken. De beide gemeenten wouden zelfs in één gemeentehuis gaan wonen!

Helaas duurde deze stemming niet lang. Het werd namelijk crisis. En ook ons vrolijk dorpje werd getroffen. Hierdoor ging het gezamenlijke gemeentehuis niet door. Bovendien liep het toerisme sterk terug. En het werd nog erger. In Nederland wilden men kleinere gemeenten gaan samenvoegen tot grotere en hier lag een heuse grote dreiging voor Baarle. De beide dorpshoofden beloofden dat dit niet zou gebeuren.

Maar, lieve lezers, ziedaar het grote verraad opkomen! De crisis en bezuinigen dwongen het Nederlandse gedeelte weer te gaan flirten met Nederlandse buurgemeenten. En het verraad werd nog groter: had het Belgische kabelbedrijf genereus ook aan de Nederlanders digitale TV uitgedeeld en werden de commerciële zenders van beide landen behouden voor allebei de kanten. Maar het Nederlandse kabelbedrijf dat daarna het Nederlandse deel voorzag van een prachtige glasvlezelkabel weigerde rekening te houden met het Belgische deel. Vol onsteltenis werd er gevraagd: “maar kunnen wij dan nog de Belgische commerciële zenders ontvangen?” “Nee”, werd er resoluut gezegd. In het Belgische gedeelte begon er ook onrust te ontstaan. Zouden zij de Nederlandse commerciële zenders nog wel gaan ontvangen? Het Belgische kabelbedrijf hield zich zeer stil namelijk.

Tot op een bijeenkomst in het lokale café iemand de enige conclusie durfde te trekken die er mogelijk was: “De splitsing van ons dorp begint! Onze dorpshoofden komen niet meer voor ons op! Ze willen geen unieke afspraken meer”
Iederen liet dit op zich inwerken.

Maar het is waar, lieve lezer. En het sprookje zal niet goed aflopen als de inwoners weer met hand en tand gaan vechten. Als ze gaan vechten tegen de draak. Als ridder Lancelot en Robin Hood zich opwerpen voor de anderen.

Haast u, dappere inwoners. De tijd die ons rest is kort, maar de overwinning kan van ons zijn!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *